Το σύνθημα ήταν ξεκάθαρο: Make America Great Again. Όμως πώς και πόσο γρήγορα μπορεί να επιστρέψει το εθνικό μεγαλείο, όταν ο χρόνος πιέζει ανελέητα και οι κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου πλησιάζουν απειλητικά; Με την ιστορική επέτειο των 250 χρόνων ελευθερίας τον Ιούλιο να πλησιάζει, οι επιδόσεις της σημερινής ηγεσίας θα κριθούν σκληρά υπό το φως του παρελθόντος. Αν ο στόχος είναι η απόλυτη εθνική υπεροχή, οι κινήσεις πρέπει να είναι άμεσες, τολμηρές και ριζικές.
Όπως κάθε άτομο στρέφεται στα δοκιμασμένα όταν πιέζεται, έτσι και τα κράτη ανατρέχουν στα μονοπάτια της επιτυχίας. Το τιμόνι των ΗΠΑ κρατά ένας δαιμόνιος κτηματομεσίτης, που η καριέρα του μετρά πολυώροφα επιτεύγματα. Από το μακρινό 1803, η ανάπτυξη της χώρας βασίστηκε σε πολυμήχανες συμφωνίες γης, αυξάνοντας συνεχώς τα σύνορα.
Η ιστορία έχει τις ανατριχιαστικές συμπτώσεις της: Η Ανεξαρτησία ξεκίνησε με αφορμή το τσάι, αλλά σύντομα θεμελιώθηκε στις ιδέες του Διαφωτισμού και—το σημαντικότερο—στον σταθερό διπλασιασμό της εθνικής επικράτειας. Η αγορά της Λουιζιάνας από τη Γαλλία το 1803, υπό διαπραγμάτευση του Τζέιμς Μονρόε, χάρισε στις ΗΠΑ το 26% της σημερινής τους έκτασης, καλύπτοντας 15 Πολιτείες, έναντι 7 δολαρίων το τετραγωνικό χιλιόμετρο, και απαίτησε δανεικά από βρετανική τράπεζα που χρεώθηκαν ακριβά. Χιλιάδες έποικοι άλλαξαν μοίρα, αλλά οι αυτόχθονες απλώς παραβλέφθηκαν.
Η ίδια συνταγή συνεχίστηκε: Το 1867 η Αλάσκα αγοράστηκε από τους Ρώσους σε τιμή ευκαιρίας, ενώ το 1917 οι Παρθένοι Νήσοι προστέθηκαν στη συλλογή, με τη Δανία πάλι να πουλά και τις ΗΠΑ να αποκτούν. Οι αμερικανικές εταιρίες, όπως η United Fruit (σημερινή Chiquita), μεσολάβησαν δραματικά στη διαμόρφωση ολόκληρων χωρών στην Κεντρική Αμερική.
Το 2026, όλα δείχνουν πως η προσοχή στρέφεται στη Γροιλανδία —ένα τεράστιο παγωμένο οικόπεδο στρατηγικής σημασίας, που θεωρείται πλέον πυλώνας γεωπολιτικής αξιοποίησης. Η «ανάδειξη οικοπέδων» θυμίζει τις τακτικές των μεγάλων μεσιτών: πίεση, μπλόφες, προσφορές, οικονομικά ανταλλάγματα και μακρύ παζάρι πριν το κλείσιμο των μεγάλων deals.
Καθώς η σύγχρονη Αμερική εξακολουθεί να αναζητά το επόμενο βήμα για παγκόσμια επικράτηση, φαίνεται για άλλη μια φορά ότι το παιχνίδι παίζεται στο τερέν της αξιοποίησης κάθε μεταφορικού και κυριολεκτικού «οικοπέδου». Για όσους όμως ζουν πάνω στη γη που αλλάζει χέρια, το «μεγαλείο» δεν είναι πάντοτε συνώνυμο με ευημερία.
