Την τελευταία εβδομάδα, ο Κώστας Καραμανλής επισκέφτηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σηματοδοτώντας μια επιστροφή του θεσμού στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής. Οι συναντήσεις με τον Πρωθυπουργό αποτελούν ρουτίνα, αλλά ακολουθούν και άλλες σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες: ο Γιώργος Παπανδρέου έχει προγραμματιστεί να περάσει το κατώφλι της Προεδρίας την Τετάρτη, ενώ αναμένονται επίσης οι Αντώνης Σαμαράς και Αλέξης Τσίπρας. Το κύμα προσκλήσεων δεν περιορίζεται πρώην πρωθυπουργούς, αλλά φαίνεται πως θα διευρυνθεί και σε εξέχουσες προσωπικότητες με ευρύτερη εμβέλεια. Έτσι, όσοι μέχρι τώρα αναρωτιούνταν για τον ρόλο του Κωστή Τασούλα μετά την ανάληψη της Προεδρίας της Δημοκρατίας, βρίσκουν πλέον απάντηση: η Προεδρία αποκτά και πάλι ενεργό παρουσία στις πολιτικές εξελίξεις, προσαρμοζόμενη στο σύγχρονο πολιτικό τοπίο.
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου ανταποκρίθηκε άψογα στις απαιτήσεις της εποχής της, όταν η κυριαρχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν αναμφισβήτητη και η αντιπολίτευση αποδυναμωμένη. Η σημερινή πραγματικότητα, ωστόσο, διαφέρει ριζικά: η δημοτικότητα της κυβέρνησης έχει μειωθεί αισθητά και κάποια σημεία δυναμικής φαίνεται να έχουν χαθεί. Ταυτόχρονα, η αντιπολίτευση παραμένει διχασμένη και σκληρή, διεκδικώντας ανατροπή με οποιοδήποτε κόστος. Το αποτέλεσμα είναι μια εύθραυστη πολιτική ισορροπία, φορτισμένη με εντάσεις, επιθέσεις και καχυποψία.
Γίνεται λοιπόν απαραίτητο να υπάρχει ένα πρόσωπο που μπορεί να συνομιλεί με όλους, διαφυλάσσοντας τη θεσμική λειτουργία της χώρας. Αυτήν την αποστολή επιχειρεί να αναλάβει ο κ. Τασούλας ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, βασιζόμενος στο διαλλακτικό χαρακτήρα και το χιούμορ του – στοιχεία που τον ανέδειξαν και κατά την θητεία του ως Προέδρου της Βουλής. Το χιούμορ αναμένεται να αποδειχθεί σημαντικό όπλο, καθώς οι πολιτικές εντάσεις αυξάνονται διαρκώς.
Παράλληλα, το ζήτημα της Νίνας Κασιμάτη στον ΣΥΡΙΖΑ δεν αιφνιδιάζει, καθώς η απομάκρυνσή της από το Συμβούλιο της Ευρώπης ήταν αναμενόμενη. Η βουλευτής κινείται πάντα προς το συμφέρον της και δεν αποκλείεται να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, δεδομένου και του φλερτ ανάμεσα στα δύο κόμματα. Ωστόσο, αινιγματική παραμένει η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις φρεγάτες Μπελαρά: ενώ ψήφισε υπέρ της αγοράς τους δύο φορές, δείχνει να προβληματίζεται κατά την παράδοσή τους. Αυτή η αντίφαση υποδηλώνει την ιδεολογική αμηχανία της Αριστεράς, που δυσκολεύεται να αποδεχτεί σύγχρονες έννοιες πατρίδας και ασφάλειας. Μια νέα εποχή ανοίγει για τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα, κι αυτή η εξέλιξη σίγουρα θα φέρει ανατροπές.
