Σάλο έχει προκαλέσει η χθεσινή τηλεοπτική εμφάνιση του Μακάριου Λαζαρίδη στο ΟΡΕΝ, όπου επιχείρησε να απαντήσει στις κατηγορίες για το αμφιλεγόμενο «πτυχίο» του από το Southeastern Europe College, παρουσιάζοντάς το μπροστά στην κάμερα. Αν και το έγγραφο, κατά πολλούς, δεν μοιάζει με κανονικό πτυχίο πανεπιστημίου, ο ίδιος φαίνεται να θεωρεί ότι έχει πραγματική αξία, αγνοώντας τις αμφισβητήσεις. Όταν ρωτήθηκε γιατί γίνεται στόχος, απάντησε χαριτολογώντας: «Γιατί είμαι ωραίος!».
Το εν λόγω πτυχίο αναγράφει «bachelor of arts», δηλαδή αφορά τίτλο στις… τέχνες. Ωστόσο, ποια ακριβώς «τέχνη» αντιπροσωπεύει παραμένει ασαφές και προκαλεί ειρωνικά σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα.
Η υπόθεση μετατρέπεται σε πολιτικό μήνυμα περί αριστείας και επιτυχίας, με ξεκάθαρη αιχμή προς τα παιδιά που μοχθούν για να αποκτήσουν αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών, την ώρα που κάποιοι βρίσκουν θέσεις-κλειδιά χάρη σε τίτλους αμφιβόλου αξίας.
Σφοδρή αντίδραση από τον Πέτσα
Ανάμεσα στους πολιτικούς που διαφώνησαν δημόσια είναι και ο Στέλιος Πέτσας, πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος σχολίασε ότι αναμένει από το Υπουργείο Παιδείας να ενημερώσει με ποια κριτήρια προσλήφθηκε ο κ. Λαζαρίδης το 2007 και ποια ήταν τα απαραίτητα δικαιολογητικά που κατατέθηκαν τότε.
Μετά την «ηχηρή» στήριξη του Κυριάκου Μητσοτάκη για την «επαρκή» ακαδημαϊκή του κατάρτιση, η υπόθεση φαίνεται να περνάει σε δεύτερη μοίρα εντός της κυβέρνησης, παρά τις αντιδράσεις. Ο μόνος τρόπος να λυθούν οι απορίες, όπως αναφέρθηκε, θα ήταν μέσω επίσημης ερώτησης στη Βουλή – κάτι που θεωρείται απίθανο να συμβεί.
Ανατριχιαστική σύγκριση: «Καθαρίστρια vs Μακάριος»
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της κοινωνικής αγανάκτησης αποτελεί η σύγκριση με την περίπτωση της καθαρίστριας από τον Βόλο, που καταδικάστηκε επειδή είχε δηλώσει ψευδώς ότι είχε απολυτήριο Δημοτικού για να βρει δουλειά. Ενώ εκείνη αντιμετώπισε αυστηρές κυρώσεις, ο Λαζαρίδης συνεχίζει να ανεβαίνει πολιτικά, παρά την έλλειψη των τυπικών ακαδημαϊκών προσόντων.
Το όλο θέμα αναδεικνύει ένα κράτος «δύο ταχυτήτων», που γίνεται σκληρό με τους αδύναμους και επιεικές με τους ισχυρούς και προσκείμενους στην εξουσία. Η ευνοϊκή μεταχείριση όσων έχουν πολιτική ισχύ αποστερεί κάθε αίσθηση ίσης μεταχείρισης και δικαιοσύνης, με τους πολίτες να αναρωτιούνται αν θα υπάρξει ποτέ πραγματική εφαρμογή των κανόνων για όλους.
Τελικά, η διαμάχη για το πτυχίο Λαζαρίδη εξελίσσεται σε ένα τρανταχτό παράδειγμα ανισότητας και διακριτικής επιλογής όσων καθορίζουν το μέλλον της χώρας…
