Σε σημείο ανάφλεξης βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντιμέτωπος με τη δυσκολότερη κρίση της καριέρας του: να υποκύψει στην ασφυκτική αμερικανική πίεση ή να επιμείνει στην επιθετική στρατηγική του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, τη στιγμή που ο κυβερνητικός του συνασπισμός μοιάζει να λυγίζει μπροστά στις επικείμενες εκλογές και την αβεβαιότητα που επικρατεί.
Πιο έντονη από ποτέ η ρήξη με τον Ντόναλντ Τραμπ, που χαρακτήρισε αναπόφευκτη την αποδοχή της εκεχειρίας με το Ιράν υπό την πρωτοβουλία των ΗΠΑ, καλώντας τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να επιδείξει αυτοσυγκράτηση: «Θα επικοινωνήσω αμέσως με τον Μπίμπι και θα του ζητήσω να κάνει πίσω», είπε χαρακτηριστικά στο Axios, χωρίς ωστόσο να αποτρέψει το νέο μπαράζ πυραύλων που ακολούθησε. Ισραηλινός αξιωματούχος υπενθύμισε ότι η χώρα μπαίνει σε “πολλές ημέρες σκληρών μαχών” εναντίον της Τεχεράνης και των συμμάχων της.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Corriere della Sera», ο Νετανιάχου καλείται σήμερα να πάρει μια απόφαση-ορόσημο: είτε να υπακούσει στον Λευκό Οίκο εμφανίζοντας το Ισραήλ ευάλωτο και εξαρτημένο, είτε να αγνοήσει τις αμερικανικές προειδοποιήσεις και να κλιμακώσει αντίποινα, με τον κίνδυνο πολιτικής απομόνωσης να παραμονεύει. Ο Τραμπ τον έχει ήδη προειδοποιήσει πως στην περίπτωση κλιμάκωσης, το Ισραήλ ίσως βρεθεί απόλυτα μόνο του στην αντιπαράθεση με το Ιράν.
Αυτή τη στιγμή, ο Νετανιάχου φαίνεται να ακολουθεί την οδό της ανυπακοής στην Ουάσιγκτον, θεωρώντας πως η αδράνεια απέναντι σε ιρανικές επιθέσεις θα ερμηνευόταν ως υποτέλεια και θα ενθάρρυνε τη Χεζμπολάχ να συνεχίσει τις παραβιάσεις, οδηγώντας το Ισραήλ σε μεγαλύτερη αδυναμία.
Η πολιτική του θέση όμως είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Τα σχέδια του να παρουσιαστεί ως ο ηγέτης που άλλαξε τη Μέση Ανατολή, εξασθενώντας το Ιράν και θωρακίζοντας το Λικούντ ενόψει εκλογών, καταρρέουν: η ρήξη με τον Τραμπ, το αβέβαιο μέτωπο στην Τεχεράνη και η απώλεια ελέγχου στο Λίβανο αναγκάζουν τον Ισραηλινό πρωθυπουργό σε καθαρά αμυντική στάση, αναβάλλοντας συνεχώς τις εκλογές με την ελπίδα ότι εξελίξεις θα τον ευνοήσουν μέχρι το φθινόπωρο.
Την κατάσταση περιπλέκουν και οι έντονες τριβές στο εσωτερικό της κυβέρνησής του, κυρίως με τα υπερορθόδοξα κόμματα. Η αποτυχία του νόμου περί απαλλαγής των ultra-ορθόδοξων από τη στρατιωτική θητεία εκθέτει τον Νετανιάχου σε επικίνδυνες πολιτικές μετατοπίσεις. Απομένει παγιδευμένος ανάμεσα στη διατήρηση της συνοχής του συντηρητικού-θρησκευτικού συνασπισμού και την αποφυγή περαιτέρω αποξένωσης της κοινωνίας, η οποία έχει εξαντληθεί από μία μακρά και ατελέσφορη πολεμική σύγκρουση. Κάθε απόφαση για το Ιράν, πλέον, συνδέεται άμεσα με τη δική του πολιτική σωτηρία.
