Ο Αλβανός πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, βρέθηκε τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026 στην Κνεσέτ της Ιερουσαλήμ και καθήλωσε το ακροατήριο με την ομιλία του. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του αποθέωσε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, δηλώνοντας με χιούμορ πως «τα γόνατά μου τρέμουν δίπλα του», αναγνωρίζοντάς τον ως έναν από τους κορυφαίους ρήτορες παγκοσμίως.
Ο Ράμα αναφέρθηκε στις βαθιές ιστορικές σχέσεις Αλβανίας και Ισραήλ, επισημαίνοντας τον ρόλο της Αλβανίας ως καταφύγιο για χιλιάδες Εβραίους κατά τα σκοτεινά χρόνια του ναζιστικού διωγμού. Αποκάλυψε και προσωπικές πτυχές της ζωής του, περιγράφοντας την οικογένειά του ως ένα ζωντανό παράδειγμα θρησκευτικής συνύπαρξης: «Είμαι Καθολικός, η σύζυγός μου Μουσουλμάνα, τα δυο μεγαλύτερα παιδιά μας είναι Ορθόδοξα και το μικρότερο ίσως γίνει κάποτε Ιουδαίος – και θα το δεχτούμε με χαρά. Αυτή είναι η καθημερινότητα των Αλβανών, που γιορτάζουν από κοινού όλες τις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές».
Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας υπογράμμισε με συγκίνηση πως ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες Εβραίοι παραδίδονταν στους Ναζί, στην Αλβανία βρήκαν ασφάλεια. «Αυτή η ιστορία δεν αποτελεί μόνο καύχημα, αλλά οδηγό ζωής», τονίζοντας πως η χώρα του προχώρησε από τις πρώτες στην Ευρώπη σε αυστηρό πλαίσιο κατά του αντισημιτισμού.
Σε μια ιστορική αναδρομή ο Ράμα υποστήριξε πως καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει τόσο «καθαρό μητρώο», καθώς κανένας Εβραίος δεν παραδόθηκε στους Ναζί. Τόνισε, επίσης, πως ο αντισημιτισμός δεν συνδέεται με την πίστη, αλλά με «προδοσία απέναντι στον Θεό».
Παίρνοντας θέση στα διεθνή ζητήματα, ο Ράμα μίλησε για την αλβανική συμμετοχή στο Συμβούλιο της Ειρήνης των ΗΠΑ αλλά και τον ρόλο της Χαμάς, λέγοντας πως οι άμαχοι Παλαιστίνιοι είναι ουσιαστικά φυλακισμένοι της οργάνωσης, ενώ ταυτόχρονα ευχήθηκε αιώνια ασφάλεια και ευημερία στο Ισραήλ.
Κλείνοντας, σχολίασε τον απόηχο των πρόσφατων γεγονότων στο Ιράν και αναρωτήθηκε γιατί οι μαζικές δολοφονίες που αναφέρονται παγκοσμίως δεν κινητοποιούν τους λαούς της Ευρώπης κατά του καθεστώτος των Αγιατολάχ.
Η ομιλία του Έντι Ράμα στην Κνεσέτ άφησε ανεξίτηλες εντυπώσεις, ενώ το προσωπικό του παράδειγμα πολυπολιτισμικότητας αναδείχθηκε ως σύμβολο ανεκτικότητας και ενότητας.
