Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ, η διπλωματική αντιπαράθεση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν έχει κορυφωθεί, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει μετωπικά ότι το πέρασμα έχει πλέον αποκλειστεί και την Τεχεράνη να ανταπαντά με οξύτατες απειλές.
Η απότομη επιδείνωση των σχέσεων ήρθε μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε τον πλήρη ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών από τις ΗΠΑ, ενισχύοντας τις εντάσεις που επικρατούν από το πρωί της Δευτέρας του Πάσχα (13 Απριλίου 2026).
Ο Αμερικανός πρόεδρος πέρα από τα πυρά κατά του Ιράν, εξαπέλυσε επίθεση και προς τον πάπα Λέοντα, τον οποίο κατηγόρησε πως συντάσσεται με την ριζοσπαστική Αριστερά, δημιουργώντας έξαρση αντιδράσεων με την ανάρτηση μίας τεχνητής φωτογραφίας, όπου απεικονίζεται ως Ιησούς Χριστός. Η εικόνα αυτή λίγες ώρες αργότερα διαγράφηκε μετά από κύμα επικρίσεων ακόμα και από δικούς του υποστηρικτές.
Από τις 17:00 ώρα Ελλάδας τέθηκε σε ισχύ ο αποκλεισμός, μέτρο που στοχεύει στη μείωση της ιρανικής ναυτιλιακής και εμπορικής δραστηριότητας. Οι ναυτιλιακές έχουν λάβει αυστηρές οδηγίες, ενώ και ο UKMTO προχώρησε σε επίσημες προειδοποιήσεις για την ασφάλεια στη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Ο αποκλεισμός αφορά, μάλιστα, οποιοδήποτε πλοίο – ανεξαρτήτως σημαίας – κινείται προς ή από τα ιρανικά λιμάνια, επιτείνοντας το αίσθημα αβεβαιότητας για το μέλλον των εμπορευματικών μεταφορών σε μια από τις κρισιμότερες ενεργειακές οδούς στον κόσμο. Αν και θεωρητικά η διέλευση πλοίων τρίτων χωρών προς άλλους προορισμούς παραμένει ανοιχτή, η μαζική στρατιωτική παρουσία δημιουργεί συνθήκες αυξανόμενου κινδύνου.
«Καταστροφή σε όποιο ιρανικό πλοίο πλησιάσει» – Οι απειλές Τραμπ
Μέσω ανάρτησής του στο Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε ότι κάθε ιρανικό πολεμικό πλοίο που θα προσπαθήσει να παραβιάσει τον αποκλεισμό στα Στενά θα βυθιστεί ακαριαία, υποστηρίζοντας πως ο ιρανικός στόλος έχει ήδη υποστεί τεράστιες απώλειες.
«Το ναυτικό τους δεν υπάρχει πια. Από τα 158 πλοία έχουν μείνει ελάχιστα, και αυτά δεν αποτελούν απειλή. Αν κάποιο τολμήσει να πλησιάσει, θα εξοντωθεί με τις ίδιες τακτικές που χρησιμοποιούμε στα ναρκοπλοία. Ο θάνατος θα είναι άμεσος και αμείλικτος» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο διάλογος για νέα συμφωνία και το αδιέξοδο για τα πυρηνικά
Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι η ιρανική πλευρά ζήτησε νέα διαπραγμάτευση με στόχο τη συμφωνία, τονίζοντας όμως ότι δεν θα υποστηρίξει οποιαδήποτε φόρμουλα που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο απόκτησης πυρηνικών όπλων από την Τεχεράνη.
Υπογράμμισε ότι, παρά τον αποκλεισμό, επιχειρήσεις ή συγκρούσεις δεν εξελίσσονται προς το παρόν, ενώ θεωρεί ότι εμπορική κίνηση από το Ιράν δεν παρατηρείται και η κατάσταση είναι προς το παρόν υπό έλεγχο.
Η απάντηση της Τεχεράνης: «Αμερικανικά πλοία θα βυθιστούν αν τολμήσουν»
Η Τεχεράνη δεν άφησε αναπάντητες τις προκλήσεις και μέσω δηλώσεων κορυφαίων αξιωματούχων διαμήνυσε ότι οποιαδήποτε απόπειρα αποκλεισμού ή παρεμπόδισης της λειτουργίας λιμανιών θα απαντηθεί με αντίποινα. Ιρανός βουλευτής διεμήνυσε πως αν πολεμικά των ΗΠΑ επιχειρήσουν να εμποδίσουν τα ιρανικά συμφέροντα, «θα καταλήξουν στον βυθό της θάλασσας» απορρίπτοντας τις απειλές του Τραμπ ως κενές προπαγάνδας.
Παράλληλα, ο υπηρεσιακός υπ. Άμυνας και ανώτατοι αξιωματικοί ξεκαθάρισαν ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε ύψιστη επιφυλακή και προετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο με σημαντικές στρατηγικές εφεδρείες.
To NATO «αδειάζει» τις ΗΠΑ για το Ορμούζ
ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις διαχώρισαν τη θέση τους από το σχέδιο αποκλεισμού των ΗΠΑ, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στις αμερικανικές επιχειρήσεις πριν τη λήξη των εχθροπραξιών και την επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν, με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να δηλώνουν διαλλακτικές μόνο υπό όρους πλήρους κατάπαυσης.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ υπήρξε κατηγορηματικός πως το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή έστω κι αν δεχθεί περαιτέρω πιέσεις, ενώ και ο Μαρκ Ρούτε, γραμματέας του NATO, σημείωσε ότι οποιαδήποτε στρατιωτική εμπλοκή θα γίνει μόνο με ομόφωνη απόφαση των μελών. Η παρατεταμένη ένταση φέρνει το διεθνές σκηνικό σε τεντωμένο σκοινί, με το μέλλον των Στενών του Ορμούζ να κρίνεται εξαιρετικά αβέβαιο.
