Η αλληλεγγύη που εκδηλώνει η Ελλάδα προς την Κυπριακή Δημοκρατία αυτή τη χρονική στιγμή είναι όχι μόνο απαραίτητη, αλλά και αυτονόητη, αντικατοπτρίζοντας τις αδιάρρηκτες, πολυετείς και στενές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Πάνω σε αυτό το σταθερό υπόβαθρο εμπιστοσύνης και συνεργασίας, δεν υπάρχει περιθώριο για αμφισημίες ή παρεξηγήσεις.
Ο δεσμός Ελλάδας και Κύπρου οφείλει πάντα να αποτελεί μια δύναμη αποτροπής που διασφαλίζει κοινά συμφέροντα και συγχρονισμό πολιτικών επιλογών. Αυτή η κοινή πορεία ενισχύεται από τη μακρά ιστορία αλληλεγγύης, τους κοινούς αγώνες και την εθνική συνείδηση που μας ενώνουν διαχρονικά. Ιδιαίτερα τώρα, με τις εντάσεις και τις κρίσεις να διατρέχουν όλη τη Μέση Ανατολή και τον κίνδυνο εξάπλωσής τους, η ελληνοκυπριακή συμμαχία αποκτά νέα διάσταση, δίνοντας και ευκαιρία ανανέωσης των διμερών συμφωνιών και ισχυροποίησης της ελληνικής θέσης στη γεωπολιτικά ευαίσθητη περιοχή. Μα δεν πρέπει να ξεχνάμε: Σε τέτοιες συνθήκες, δοκιμάζεται στην πράξη η πραγματική πλατφόρμα της συμμαχίας μας και αποδεικνύεται η εμβάθυνση της σχέσης με την Κύπρο.
Η Ελλάδα, τοποθετημένη σε μια κρίσιμη γεωπολιτική ζώνη, έχει χρέος να διατηρεί ενεργό και ουσιαστικό ρόλο αποτροπής, δείχνοντας συνέπεια τόσο στις διεθνείς δεσμεύσεις της όσο και στις διμερείς της σχέσεις. Ο ρόλος της ως πυλώνας σταθερότητας δεν αρκεί να διακηρύσσεται σε λέξεις· χρειάζεται να αποδεικνύεται με πράξεις. Η στήριξη προς την Κύπρο είναι ουσιαστική και δεν περιορίζεται απλώς σε θεωρητική βάση. Άλλωστε, η Κύπρος βρίσκεται πάντα «δίπλα μας», γεωγραφικά, ιστορικά και εθνικά.
