Ο ελληνικός πολιτισμός αποχαιρετά έναν γίγαντα της τέχνης και της δημόσιας ζωής: Ο Στέφανος Ληναίος, ο θρυλικός ηθοποιός, συγγραφέας και πρώην βουλευτής, έφυγε πλήρης ημερών στα 98 του χρόνια, αφήνοντας πίσω μια ανεκτίμητη κληρονομιά. Η κόρη του Μαργαρίτα Μυτιληναίου τον αποχαιρέτισε συγκινητικά, μιλώντας για τη δύναμη, τη δικαιοσύνη και το γνήσιο πάθος που χαρακτήριζε τη ζωή του πατέρα της, ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε με ανιδιοτέλεια για αρχές και αξίες, ξεπερνώντας κάθε δοκιμασία.
Ο πραγματικός του όνομα ήταν Διονύσιος Μυτιληναίος και γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1928. Από τα πρώτα βήματά του στο σανίδι τη δεκαετία του ’50, κέρδισε την αγάπη του κοινού με το ταλέντο και το ήθος του. Το 1957 γνώρισε τη μετέπειτα σύντροφο ζωής του, Έλλη Φωτίου· ο έρωτάς τους, δυνατός και αληθινός, οδήγησε σε έναν μακροχρόνιο, αχώριστο δεσμό και δημιουργική συμβίωση. Παντρεύτηκαν το 1963 και απέκτησαν δύο παιδιά: τη Μαργαρίτα και τον Αλέξη. Έμειναν μαζί 69 ολόκληρα χρόνια, γράφοντας και στη δουλειά και στη ζωή τους μοναδική ιστορία.
Μαζί με την Έλλη, συνεργάστηκαν σε ταινίες-σταθμούς όπως το «Μιας πεντάρας νιάτα» και σε εμβληματικές τηλεοπτικές παραγωγές της ΕΡΤ, αφήνοντας στίγμα στο κοινό. Η διαδρομή του Ληναίου στο θέατρο και τον κινηματογράφο υπήρξε εμβληματική: αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Αθηνών και τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο, συμμετείχε σε αμέτρητες θεατρικές παραστάσεις, ταινίες και ραδιοφωνικά προγράμματα. Ιδρυτής του Σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου στο Άλφα, οργάνωσε, έγραψε και σκηνοθέτησε δεκάδες έργα.
Ο Στέφανος Ληναίος είχε και έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αλλά και γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών, από όπου καθαιρέθηκε λόγω πολιτικών φρονημάτων κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Ήταν ενεργός στα κοινά μέχρι και τα τελευταία του χρόνια, μέλος σημαντικών συλλόγων όπως η Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου και το Σωματείο Βρετανών Ηθοποιών.
Η δημιουργική του ανησυχία τον οδήγησε στην συγγραφή δοκιμίων και μελετών, όπως το «Σύγχρονο θέατρο» και «TV μέσο Παιδείας», με καθοριστική επίδραση στις αλλαγές στην εκπαιδευτική τηλεόραση της ΕΡΤ. Το πάθος του για το σκάκι τον ενέπνευσε, όπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει, να σκέφτεται σε βάθος και να σταθμίζει όλα τα ενδεχόμενα στη ζωή του.
Κατά τις δύσκολες ημέρες της χούντας, το Θέατρο Άλφα μετουσιώθηκε σε χώρο αντίστασης και ελευθερίας έκφρασης, αντέχοντας απαγορεύσεις και απειλές. Σε συγκλονιστικές του εξομολογήσεις είχε αποκαλύψει ιστορίες αγώνων και μυστικών συνεδριάσεων με φοιτητές τις ημέρες του Πολυτεχνείου, με το θέατρο να λειτουργεί ως καταφύγιο.
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Ληναίου πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2024, στο Θέατρο Άλφα, όπου μαζί με την Έλλη Φωτίου παρακολούθησαν την παράσταση «Θέλω να σου κρατάω το χέρι», εκφράζοντας τη βαθιά συγκίνησή τους για τη νέα γενιά που συνεχίζει το όραμά τους. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο ίδιος, το μεγάλο κεφάλαιο της δραματουργίας που δημιούργησαν ανήκει πλέον στις επόμενες γενιές, δηλώνοντας υπερήφανος και συγκινημένος για την παρακαταθήκη του.
Ο Στέφανος Ληναίος αφήνει πίσω του ιστορία, έμπνευση και ένα μοναδικό αποτύπωμα σε όσους αγάπησαν και υπηρέτησαν το ελληνικό θέατρο και πολιτισμό. Ο πολιτιστικός κόσμος θρηνεί μα και τιμά ένα ζευγάρι-σύμβολο, που διαμόρφωσε εποχές με όραμα και αφοσίωση.
