Η ελληνική γλώσσα, τιμώμενη σε διεθνές επίπεδο κάθε 9 Φεβρουαρίου, αποτελεί θεμέλιο της παγκόσμιας κουλτούρας και βαθύ πνευματικό αποτύπωμα της ανθρωπότητας. Το αξεπέραστο μεγαλείο της διατρανώνεται όχι μόνο από τους Έλληνες, αλλά και από εξέχουσες προσωπικότητες της λογοτεχνίας και της διανόησης σε Ιταλία και Ισπανία, χώρες με έντονη παράδοση στις κλασικές σπουδές και ισχυρούς δεσμούς με τον ελληνισμό.
Η Ιταλίδα συγγραφέας Έλενα Ντ’ Αμπρότζο Ναβόνε, δημιουργός του βιβλίου «Οι νύχτες της Κω», που σύντομα θα διαβαστεί και στη γλώσσα μας, μιλά με θαυμασμό για το διαχρονικό σφρίγος του ελληνικού λόγου. Υπογραμμίζει πως κάθε έκφραση στα ελληνικά φέρει μέσα της την παράδοση του Αιγαίου, το ασίγαστο πάθος για αναζήτηση και την αδιάλειπτη ανανέωση. Η ίδια δηλώνει σίγουρη ότι η ελληνική γλώσσα θα παραμείνει ζωντανή όσο υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν, ονειρεύονται και αγαπούν μέσω αυτής.
Ο διευθυντής του Ιταλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, Φραντσέσκο Νέρι, στέκεται στη βαθιά επιρροή της ελληνικής στην ιταλική εκπαίδευση. Θυμάται τα πρώτα του βήματα στην εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών από την εφηβεία και επισημαίνει πως η διατήρηση της γλώσσας λειτουργεί ως γέφυρα φιλίας και πολιτισμού ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα.
Αντίστοιχα, ο Εουσέμπι Αγιένσα Πρατ, γνωστός ελληνιστής και μεταφραστής Καβάφη, τονίζει τη σπουδαία παράδοση που έχει η Ισπανία και ιδιαίτερα η Καταλωνία στην προσέγγιση της ελληνικής γραμματείας. Σημαντικοί διανοούμενοι και πανεπιστήμια στη χώρα διδάσκουν τόσο τα αρχαία όσο και τα νεοελληνικά, με τα σχολεία να διατηρούν τη διδασκαλία τους παρά τις όποιες δυσκολίες.
Στην Ιταλία, σύμφωνα με τον Καμίλο Νέρι, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, η εκπαίδευση στηρίζεται στη μετάφραση ολόκληρων αρχαίων κειμένων, γεγονός που ενισχύει την ουσιαστική εμβάθυνση των φοιτητών και αυξάνει τη σύνδεσή τους με τα κλασικά έργα.
Παρόλα αυτά, οι ανθρωπιστικές σπουδές παγκοσμίως δοκιμάζονται. Η στροφή προς ψηφιακές τεχνολογίες και θετικές επιστήμες οδηγεί στη μείωση του ενδιαφέροντος για τα ελληνικά. Όπως σημειώνουν Ιταλοί και Ισπανοί ειδικοί, τα σχολεία πλέον βλέπουν να εκλείπουν τμήματα λόγω λιγοστών μαθητών, ενώ οι τεχνολογικές εξελίξεις δυσχεραίνουν τη συγκέντρωση που απαιτεί η μελέτη των αρχαίων γραμμάτων.
Παρόλα αυτά, ο κλασικός λόγος εξακολουθεί να θεωρείται αληθινή κληρονομιά για τον σημερινό άνθρωπο, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Η διατήρηση και διάδοση της ελληνικής γραμματείας παρουσιάζεται ως προϋπόθεση για μια ελεύθερη, σκεπτόμενη κοινωνία στην τρίτη χιλιετία.
