Με αφορμή το πρόσφατο «μπλακ άουτ» που σημειώθηκε στον έλεγχο και τη διαχείριση του FIR Αθηνών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με ανάρτησή του στα social media, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις σοβαρές εθνικές διαστάσεις του περιστατικού.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών τόνισε πως η διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας, οι υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας και όλα τα συναφή με το FIR Αθηνών, αποτελούν κρίσιμα ζητήματα αεροναυτιλίας και ασφάλειας πτήσεων για κάθε κράτος. Για την Ελλάδα όμως, τα τελευταία πενήντα χρόνια – και ειδικά μετά τις εξελίξεις του 1974 με την έξοδο και του 1980 με την επανένταξη στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ – το FIR Αθηνών συνδέθηκε με τις θεμελιώδεις παραμέτρους της εθνικής ασφάλειας: την αντιαεροπορική άμυνα, τη δέσμευση περιοχών για στρατιωτικές δραστηριότητες και, κυρίως, την πάγια απαίτηση υποβολής σχεδίων πτήσης από όλα τα αεροσκάφη.
Ο κ. Βενιζέλος ανέφερε πως το FIR Αθηνών καλύπτει τόσο τον ελληνικό εναέριο χώρο όσο και επιπλέον τμήματα διεθνούς εναέριου χώρου, θέτοντας την Ελλάδα υπεύθυνη σύμφωνα με τις αποφάσεις του ICAO. Υπογράμμισε πως η Τουρκία, παρότι είχε αναγνωρίσει αρχικά τα σχετικά όρια και δικαιοδοσίες, το 1974 εξέδωσε τη γνωστή ΝΟΤΑΜ 714 διεκδικώντας αρμοδιότητες ως το μέσο του Αιγαίου. Η Ελλάδα αντέδρασε κηρύσσοντας το Αιγαίο επικίνδυνη περιοχή, ενώ η ΝΟΤΑΜ 714 ανακλήθηκε από την Άγκυρα το 1980 λόγω ζημιάς που προκάλεσε κυρίως στον τουρισμό της. Όμως, από τότε, η γειτονική χώρα σταθερά αρνείται να υποβάλει σχέδια πτήσης για τις στρατιωτικές της πτήσεις επικαλούμενη τη Σύμβαση του Σικάγου, δημιουργώντας συνεχώς προβλήματα και κινδύνους για την πολιτική αεροπορία.
Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο, η Πολεμική Αεροπορία της Ελλάδας υποχρεώνεται να αναγνωρίζει αγνώστου ταυτότητας αεροσκάφη κάθε φορά που εντοπίζονται εντός του FIR Αθηνών χωρίς κατατεθειμένο σχέδιο πτήσης.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι ένα τέτοιο επεισόδιο αδυναμίας ελέγχου, όπως το πρόσφατο, πρέπει να διαλευκανθεί πλήρως και να μην επιτραπεί να επαναληφθεί, ενώ η κυβέρνηση οφείλει να έχει απόλυτη επίγνωση των συνεπειών. Ειδική αναφορά έκανε στη διεθνή αλλά και ευρωπαϊκή πρακτική, όπου σε έκτακτες ανάγκες εφαρμόζονται προκαθορισμένα σχέδια ώστε ακόμη και γειτονικές χώρες να μπορούν να αναλάβουν προσωρινά τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας, αν χρειαστεί – μια διαδικασία που εγείρει ακόμη πιο κρίσιμες προεκτάσεις για την εθνική ασφάλεια.
