Δύο εβδομάδες έχουν περάσει από τη συμφωνία της εκεχειρίας ύστερα από έντονες διαπραγματεύσεις, όπου οι ΗΠΑ έκαναν δεκτούς τους δέκα όρους που έθεσε το Ιράν με τη μεσολάβηση του Πακιστάν. Η εκεχειρία αυτή φέρνει ανάσα μετά από παρατεταμένες μέρες αιματοκυλίσματος και καταστροφής στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Ωστόσο, το μεγάλο μυστήριο που πλανάται είναι ποιος τελικά έχει στα χέρια του τα κλειδιά για τον έλεγχο στα στενά του Ορμούζ, εκεί όπου η δίοδος των πετρελαιοφόρων καθορίζει τον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας του Ιράν παραμένουν άγνωστες, με την Τεχεράνη να μιλά για «σαφή νίκη», ενώ οι ΗΠΑ διατείνονται πως είχαν πλήρη επιτυχία στους στόχους τους.
Μετά από έναν μήνα πολέμου που συγκλόνισε τη Μέση Ανατολή, το μόνο βέβαιο είναι ότι καμία κίνηση πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων από τον Κόλπο δεν μπορεί να συμβεί χωρίς τη συναίνεση του Ιράν, γεγονός που αναγνωρίζει πλέον ολόκληρος ο πλανήτης.
Η προσωρινή εκεχειρία δίνει στο Ιράν προβάδισμα καθοριστικού παίκτη: η δύναμη να ορίζει ποιοι όροι θα ισχύσουν για την τροφοδοσία της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς μένει τώρα αναμφισβήτητη. Η κοινή, μαζική στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ, αν και πρωτοφανής σε μέγεθος, απέτυχε να αλλάξει το τοπίο υπέρ τους, όπως είχε συμβεί κάποτε με το Ιράκ, επικαλούμενοι και πάλι το θέμα των πυρηνικών.
Σήμερα, με τις αντιφατικές δηλώσεις και τα νεύρα τεντωμένα, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον: αν μια απλή δήλωση Τραμπ μπορεί να τα φέρει όλα πάνω-κάτω, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η αποτυχία της προσπάθειας ΗΠΑ – Ισραήλ να ελέγξουν το Ιράν και να επιβάλουν νέα τάξη πραγμάτων είναι έκδηλη· το Ιράν διατηρεί ακλόνητη την πολιτικοστρατιωτική του επιρροή στην πιο καίρια περιοχή του πλανήτη για την ενέργεια.
Η πραγματική μάχη για την κυριαρχία στα στενά του Ορμούζ δεν έχει κριθεί οριστικά. Ό,τι προκάλεσε τη σύρραξη παραμένει ζωντανό, αφήνοντας το μέλλον της περιοχής ανοιχτό σε κάθε ενδεχόμενο…
