Μια μεγάλη πρωτοβουλία φέρνει το ελληνικό ελαιόλαδο ξανά στο προσκήνιο, καθώς συστήνεται νέος οργανισμός που θα οδηγήσει την εξαγωγική πορεία του προϊόντος σε άλλες διαστάσεις για να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια ανταγωνιστικότητα. Η σύσταση του Συνδέσμου Παραγωγής, Εμπορίας και Τυποποίησης Ελληνικού Ελαιόλαδου (ΣΥΠΕΤΕΕΛ) αποτελεί το αποφασιστικό βήμα για να ενισχυθεί η θέση του ελληνικού ελαιόλαδου στο διεθνές σκηνικό. Ο ΣΥΠΕΤΕΕΛ αποτελείται ήδη από 20 ιδρυτικά μέλη, τα οποία καλύπτουν το 35% της μέσης εγχώριας παραγωγής, που αγγίζει περίπου τους 75.000 τόνους.
Ο προσωρινός πρόεδρος Δημήτρης Φάββας υπογράμμισε ότι ο στόχος του συνδέσμου είναι να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο και να διαμορφώσει ενιαία στρατηγική που θα υποστηρίζεται και από την πολιτεία, με σκοπό τη στήριξη της εμπορικής δραστηριότητας του ελαιόλαδου.
Συντονισμένες κινήσεις για δυναμική παρουσία
Όπως επισήμανε, μέχρι πριν τη δημιουργία του νέου οργάνου δεν υπήρχε ουσιαστική κοινή στρατηγική για το ελαιόλαδο, παρά μόνο μεμονωμένες προσπάθειες. Τώρα, για πρώτη φορά, οι επαγγελματίες του κλάδου ενώνονται θεσμικά για να διεκδικήσουν αλλαγές από κράτος, περιφέρειες, εμπορικά επιμελητήρια, αλλά και τον τουριστικό τομέα καθώς και το Υπουργείο Παιδείας. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί δίκαιο περιβάλλον για τους παραγωγούς και σωστή τιμή για το εθνικό αυτό προϊόν, το οποίο αποτελεί θεμέλιο της μεσογειακής διατροφής. Όπως τόνισε ο κ. Φάββας, η επιτυχία του ελαιόλαδου εξαρτάται από τη συνεργασία όλων των κρίκων της αλυσίδας.
Ο τουρισμός στην υπηρεσία του ελαιόλαδου
Επιπλέον, ο ρόλος του ελαιόλαδου ως πρεσβευτή της χώρας στο τουριστικό προϊόν είναι κομβικός. Ο πρόεδρος του ΣΥΠΕΤΕΕΛ ανέδειξε το πρόβλημα με τη μη επαρκή εφαρμογή της νομοθεσίας για τη χρήση κλειστής φιάλης στα εστιατόρια, επισημαίνοντας ότι «πουλάμε Ελλάδα στον τουρισμό, αλλά χωρίς να προβάλλουμε τα δικά μας προϊόντα». Ο ίδιος υπογράμμισε πως το τουριστικό μοντέλο οφείλει να ενισχύσει την ελληνική γαστρονομία και παραγωγή.
Ο Δημήτρης Φάββας ανέφερε επίσης πως το ελληνικό ελαιόλαδο διαχρονικά έμενε πίσω λόγω έλλειψης ενιαίας προσπάθειας, πράγμα που πρέπει να αλλάξει για να κερδηθεί το στοίχημα του ανταγωνισμού. Μάλιστα, έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση της Ιταλίας, όπου το ελαιόλαδο με τη σφραγίδα «made in Italy» πωλείται διπλάσια σε σχέση με το αντίστοιχο ελληνικό, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα ενίσχυσης της ταυτότητας του ελληνικού προϊόντος στη διεθνή αγορά.
