Σωτήρης Τσαφούλιας φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Πάμε μια βόλτα;» με τη Νίκη Λυμπεράκη το απόγευμα της Κυριακής στο MEGA, ανοίγοντας την καρδιά του για τα βιώματα και τις βαθιές πληγές που άφησε η ναυτική ζωή του πατέρα του στην οικογένειά του.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση, ο γνωστός σκηνοθέτης περιέγραψε την ιδιαίτερη σχέση με τον πατέρα του, αποκαλύπτοντας πως όταν του εξέφρασε το όνειρο να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία, εκείνος ήταν αρνητικός. «Όταν του είπα πως θέλω να γίνω σκηνοθέτης, απάντησε “μη τολμήσεις”. Ακόμα και όταν ανέφερα ότι σκέφτομαι να γίνω καπετάνιος, πάλι μου το αρνήθηκε. Σπάνια ένας ναυτικός θέλει το παιδί του να διαβεί τον ίδιο δρόμο», εξομολογήθηκε.
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε ανοιχτά για τις δυσκολίες του ναυτικού επαγγέλματος, εξηγώντας πως, παρά τους καλούς μισθούς, το κόστος της ζωής που χάνεται μακριά από την οικογένεια είναι ανεκτίμητο: «Το ναύτικο επάγγελμα το ’χω ζήσει ως γιος και εγγονός καπετάνιων, και πιστέψτε με, τα χρήματα δεν ανταποκρίνονται σε αυτή τη στέρηση. Δεν συγκρίνεται η αμοιβή με όσα χάνεις: ο αποχωρισμός διαλύει ό,τι αφήνεις πίσω», τόνισε.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αφήγηση μιας βαθιάς παιδικής εμπειρίας, όταν επέστρεψε ο πατέρας του από ταξίδι: «Θυμάμαι που τον περιμέναμε με αγωνία στο αεροδρόμιο με τη μητέρα και την αδελφή μου. Μόλις τον είδα, απομακρύνθηκα λίγο και όταν πέρασε δίπλα μου, δεν με αναγνώρισε. Πρώτα αγκάλιασε τη μητέρα μου κι ύστερα κατάλαβε ποιος είμαι… Με άφησε αγόρι κι επέστρεψε κι αντίκρισε έναν σχεδόν άνδρα», περιέγραψε με δάκρυα στα μάτια.
Η εξομολόγηση αυτή συγκίνησε το τηλεοπτικό κοινό, φωτίζοντας τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους ανθρώπους της θάλασσας και τα αόρατα τραύματα που αφήνει η ζωή στα μεγάλα ταξίδια.
