Συγκίνηση προκαλεί η εξομολόγηση της Έλενας Μακρή Λυμπέρη για την αξεπέραστη δύναμη ψυχής της Γωγώς Μαστροκώστα, που έφυγε ξημερώματα Δευτέρας (25.05.2026), αφήνοντας πίσω βαθύ πένθος στον σύζυγό της Τραϊανό Δέλλα και τη μοναχοκόρη τους, Βικτώρια, 18 ετών.
Στην ξεχωριστή συνέντευξη που παραχώρησε, η Έλενα Μακρή Λυμπέρη θυμάται την πρώτη γνήσια γνωριμία της με τη Γωγώ πίσω στο 2009, όταν εκείνη είχε μόλις αποφασίσει να μιλήσει δημόσια για τη μάχη ζωής που έδωσε με τον καρκίνο του μαστού. Μέσα από βαθιές προσωπικές εξομολογήσεις στον Νίκο Ευαγγελάτο, η εκδότρια αποκαλύπτει πώς η φιλία τους σφυρηλατήθηκε στις πιο δύσκολες στιγμές, καθώς και πώς το περιοδικό Hello απέδωσε φόρο τιμής στη μνήμη της Γωγώς.
«Είχα ακούσει για το πρόβλημά της από ανθρώπους κοντά μας. Στα βραβεία Γυναικών Life & Style ήθελα πάντα να περνά ένα ισχυρό μήνυμα. Εκείνη την εποχή το θάρρος να μιλάς ανοιχτά για τέτοια θέματα ήταν ανείπωτο», αναφέρει για το 2009. Έπειτα από την πρώτη τους επικοινωνία, η Γωγώ έγραψε η ίδια το δικό της αφήγημα, καταθέτοντας ψυχή στο χαρτί – θέλοντας η ίδια να μοιραστεί όπως το έζησε.
Οι δυο γυναίκες βοήθησαν η μία την άλλη να ξαναβρούν κουράγιο. Η Γωγώ αποκάλυψε το τραύμα της από τις επαναλαμβανόμενες χειρουργικές επεμβάσεις, τις ουλές που άφησε η αδυσώπητη νόσος, την αγωνία να δει το παιδί της να μεγαλώνει. Το μήνυμά της ήταν ξεκάθαρο: ήθελε να νικήσει για τη Βικτώρια. «Έγινε σύμβολο θηλυκότητας, πρότυπο πείσματος και ελπίδας», δηλώνει η Έλενα Μακρή Λυμπέρη.
Η μεγάλη αποδοχή και το ηχηρό μήνυμα ήρθαν το βράδυ της αποκάλυψης, όπου, όπως θυμάται η Έλενα, «καθήλωσε ένα ολόκληρο θέατρο χωρίς να ξέρει κανείς το παραμικρό – ήταν όλα μυστικά». Ο Τραϊανός Δέλλας, όπως συγκινεί η μαρτυρία, στάθηκε βράχος δίπλα της, της χάρισε πίστη και αντοχή, ακόμη και όταν όλα δυσκόλεψαν. «Ο Τραϊανός ήταν το στήριγμά της, ο γενναίος συνοδοιπόρος που της χάρισε επιπλέον χρόνια», τόνισε με συγκίνηση.
Η επικοινωνία τους δεν διακόπηκε ποτέ πραγματικά, παρά τα όποια εμπόδια έφερε η μοίρα και στις δύο οικογένειες. «Ξέρω τον δρόμο του πόνου που έχουν να βαδίσουν ο Τραϊανός και η Βικτώρια. Νιώθω το κόμματι της ψυχής τους που ματώνει», εξομολογείται η Μακρή Λυμπέρη, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αισιοδοξίας και της δύναμης για όσους μένουν πίσω.
Η αγωνία της Γωγώς ήταν πάντα η κόρη της – θα προλάβαινε να τη δει να μεγαλώνει, να προχωρά στη ζωή της; Η απάντησή της, η ανάγκη για ελπίδα, μας αγγίζει όλους. Μια αληθινή ηρωίδα της σύγχρονης Ελλάδας, που μας θυμίζει τη σημασία της αγάπης και της συμπαράστασης στη μάχη με τον καρκίνο του μαστού.
