Με τη συμπλήρωση 34 ετών από την απώλεια της ανεπανάληπτης Τζένης Καρέζη, η μνήμη της συνεχίζει να συγκινεί το κοινό και να εμπνέει τους λάτρεις του θεάτρου και του κινηματογράφου. Η διάσημη Ελληνίδα ηθοποιός δεν άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της μόνο μέσα από τις μεγάλες επιτυχίες στη μεγάλη οθόνη, αλλά και με τους θυελλώδεις θεατρικούς της ρόλους και το θάρρος της απέναντι στη δικτατορία.
Γεννημένη στην Αθήνα αλλά μεγαλωμένη σε διάφορες γωνιές της Ελλάδας λόγω των μετακινήσεων του πατέρα της, η Ευγενία Καρπούζη – όπως ήταν το αληθινό της όνομα – στάθηκε ενάντια στους περιορισμούς της εποχής της, ακολουθώντας το δύσκολο μονοπάτι της ηθοποιίας. Η πρώτη της εμφάνιση που τράβηξε τα βλέμματα έγινε με το «Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος», έχοντας στο πλευρό της τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Στη συνέχεια, οι κινηματογραφικές διαδρομές της διασταυρώθηκαν με κορυφαίους αστέρες όπως ο Θανάσης Βέγγος, αφήνοντας ανεπανάληπτες στιγμές.
Το απρόσμενο παρασκήνιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη
Πολύς λόγος έγινε για τη φημολογούμενη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Τζένη Καρέζη και την Αλίκη Βουγιουκλάκη, οι οποίες οδήγησαν το ελληνικό σινεμά σε πρωτοφανή επιτυχία και αποτέλεσαν το κεντρικό δίπολο σε μία ολόκληρη εποχή. Τα δημοσιεύματα της εποχής μιλούσαν συχνά για ανταγωνισμό, όμως οι δημόσιες εμφανίσεις τους αποδείκνυαν το αντίθετο. Η μεταξύ τους σχέση δοκιμάστηκε, μάλιστα, στα δικαστήρια, όπου έδειξαν αλληλεγγύη η μία στην άλλη σε υπόθεση συκοφαντίας, διαψεύδοντας τις κακές γλώσσες και αφήνοντας την αμοιβαία εκτίμηση να μιλήσει.
Ήταν πράγματι εχθροί ή απλώς δύο ξεχωριστά ταλέντα που σέβονταν η μία την άλλη; Ό,τι κι αν ειπώθηκε ή γράφτηκε, η πραγματικότητα δείχνει την εκτίμηση που μοιράζονταν, ειδικά στα χρόνια που ακολούθησαν το ξεκίνημά τους.
Ιδιαίτερα σημαντική στιγμή στην πορεία της υπήρξε το ανέβασμα της παράστασης «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» το 1973, μαζί με τον Κώστα Καζάκο. Το έργο αυτό, με τη σαφή αντικαθεστωτική του φωνή, προκάλεσε έντονη αντίδραση και οδήγησε στη σύλληψή τους. Για την Τζένη Καρέζη, όμως, η αλήθεια ήταν μη διαπραγματεύσιμη αξία: «Εγώ την αλήθεια τη λατρεύω. Όποιος απομακρύνεται από την Αλήθεια οδεύει προς τον θάνατο, τον όποιο θάνατο», συνήθιζε να δηλώνει.
Αργότερα, ξεχώρισε σε μεγάλους θεατρικούς ρόλους, όπως στην «Πάπισσα Ιωάννα» και την «Ιοκάστη». Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ενώ αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ονειρευόταν να πρωταγωνιστήσει στη «Γυάλινη Κόσμο» ως «Αμάντα». Τον Ιούλιο του 1992 άφησε την τελευταία της πνοή, ωστόσο η αγάπη του κόσμου παραμένει άσβεστη, τιμώντας τη διαχρονική συμβολή της στον ελληνικό πολιτισμό.
