Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε ότι ο όρος «ντους», που χρησιμοποιούμε καθημερινά, δεν έχει ελληνικές ρίζες; Η λέξη αυτή προέρχεται από τα γαλλικά («douche») και, ακόμη παλαιότερα, από την ιταλική λέξη «doccia». Παρ’ όλα αυτά, η ελληνική γλώσσα διαθέτει δική της λέξη για να περιγράψει τη διαδικασία αυτή – και το όνομά της είναι «καταιονισμός».
Η ονομασία «καταιονισμός» έχει την καταγωγή της στην αρχαιότητα, βασιζόμενη στο ρήμα «αἰονάω» ή «αἰονῶ», που σήμαινε «υγραίνω». Από τη ρίζα αυτή προήλθε το ρήμα «καταιονάω» ή «καταιονῶ» με την έννοια του «ρίχνω νερό στο σώμα». Σταδιακά, το ρήμα εξελίχθηκε στη μορφή «καταιονίζω» που γέννησε τη σημερινή λέξη «καταιονισμός».
Στη σημερινή καθομιλουμένη, ο «καταιονισμός» εκφράζει ακριβώς τη διαδικασία που γνωρίζουμε ως ντους, δηλαδή το πλύσιμο του σώματος με τρεχούμενο νερό από ψηλά. Η λέξη αυτή συναντάται, επίσης, και σε τεχνικά πλαίσια, για παράδειγμα στα συστήματα αυτόματου ποτίσματος («αυτόματα συστήματα καταιονισμού»), υποδηλώνοντας τον ψεκασμό ή ακόμη και το πέσιμο της βροχής. Έτσι, η πλούσια ελληνική γλώσσα δεν σταματά να μας εκπλήσσει με τις αυθεντικές της λέξεις και τα ιστορικά της μονοπάτια.
