Όταν συνάντησα για πρώτη φορά τον Κιρ Στάρμερ στο Λούισαμ, στο ΝΑ Λονδίνο – από τις πιο φτωχές γειτονιές του Ηνωμένου Βασιλείου – κανείς δεν φανταζόταν πού θα έφτανε. Ήταν πέντε εβδομάδες πριν αναλάβει τα ηνία των Εργατικών στις αρχές του 2020. Η παρουσία του ήταν ακριβώς όπως την περιέγραφαν: χαμηλών τόνων, καθόλου εξωστρεφής, σχεδόν αμήχανος. Παρ’ όλα αυτά, δήλωνε αποφασισμένος να φέρει την ενότητα στο κόμμα, ευελπιστώντας να γίνει ο ίδιος το πρόσωπο της σύμπνοιας. Έξι χρόνια μετά, και αφού πέτυχε μια εκλογική νίκη και απομάκρυνε τον Τζέρεμι Κόρμπιν και πολλά κορυφαία στελέχη, κατόρθωσε τελικά να συσπειρώσει το κόμμα… αλλά εναντίον του!
Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η στροφή της κοινωνίας είναι ξεκάθαρη: η πλειοψηφία απαιτεί την αποχώρηση του Στάρμερ από την πρωθυπουργία, ενώ το ίδιο του το κόμμα δηλώνει πως θα τον «ρίξει» αν δεν ανακοινώσει το δικό του χρονοδιάγραμμα παραίτησης. Έτσι, στις 17 Ιουλίου (εκτός ανατροπής μέσω νέων διεκδικητών), ο Άντι Μπέρναμ θα παραλάβει τα κλειδιά της Ντάουνινγκ Στριτ.
Η αναπάντεχη άνοδος του νέου ηγέτη
Ο πρώην δήμαρχος του Μάντσεστερ, γνωστός για τις θητείες του στις κυβερνήσεις Μπλερ και Μπράουν, είναι ο δημοφιλέστερος Εργατικός τα τελευταία χρόνια. Σε εκείνον ονειρεύονται οι βουλευτές τη σωτηρία του κόμματος, φοβούμενοι τη δυναμική του Νάιτζελ Φάρατζ. Τον αποκαλούν ακόμη και «Μεσσία», αν και μέχρι τη Δευτέρα δεν είχε καν βουλευτική ιδιότητα και – όπως λένε οι συνεργάτες του – είναι ανέτοιμος να κυβερνήσει.
Ο Μπέρναμ, τον οποίο αρκετοί θεωρούν «υπερβολικά αριστερό» (σύμφωνα με τον Τραμπ), καλείται να δώσει λύσεις σε κρίσιμα ζητήματα: ακρίβεια, χαμηλή παραγωγικότητα, στάσιμους μισθούς, αδύναμη ανάπτυξη και υποχρηματοδοτούμενες δημόσιες υπηρεσίες. Ωστόσο, η πολιτική του ταυτότητα παραμένει ασαφής, καθώς πέρα από τον «Μαντσεστερισμό» του – συνδυασμό φιλοεπιχειρηματικού σοσιαλισμού και αποκέντρωσης – λίγοι γνωρίζουν τις ουσιαστικές του θέσεις. Αυτή η φιλοσοφία φτάνει μέχρι και σε πρόταση δημιουργίας παραρτήματος της Ντάουνινγκ Στριτ στο Μάντσεστερ!
Βρίσκεται αντιμέτωπος με τιτάνιο έργο: να φέρει κοντά τους διχασμένους βουλευτές, ιδιαίτερα όσους τον βλέπουν με καχυποψία από τη δεξιά πτέρυγα. Και επειδή δεν έχει προκύψει από εκλογική διαδικασία, πιθανή προκήρυξη πρόωρων εκλογών φαίνεται σχεδόν βέβαιη.
Ηχηρές φωνές βουλευτών: Τι αποκαλύπτουν Άλ Κάρνς και Πίτερ Σούολοου
«Η κυβέρνηση αγνόησε τις ανάγκες του κόσμου»
«Ο κόσμος έχει κουραστεί από υποσχέσεις. Θέλει λύσεις, αποτελέσματα και ασφάλεια», δηλώνει ο βουλευτής των Εργατικών Άλ Κάρνς, που παραιτήθηκε πρόσφατα λόγω διαφωνίας για τις αμυντικές δαπάνες. «Αν δεν το αντιληφθούμε, δεν θα καταλάβουμε ποτέ την οργή των πολιτών», τονίζει, ρίχνοντας τα βέλη του στον Στάρμερ. Ο Κάρνς εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να θέσει υποψηφιότητα για την πρωθυπουργία, δηλώνοντας πως πρώτα θα ακούσει το πρόγραμμα Μπέρναμ πριν αποφασίσει. Οι υποψηφιότητες κλείνουν στις 16 Ιουλίου.
Για τον (πιθανολογούμενο) νέο πρωθυπουργό, ο Κάρνς λέει: «Ο Άντι ακούει προσεκτικά τις προτάσεις μας και ελπίζω να τις μετουσιώσει σε τολμηρές πολιτικές που θα ενώσουν και πάλι τη χώρα και θα χαρίσουν στους Εργατικούς νέα νίκη». Ωστόσο, διατηρεί επιφυλάξεις: «Χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο, το όραμα παραμένει απλά ένα όνειρο – ακόμη και εφιάλτης».
Από την πλευρά του, ο βουλευτής Πίτερ Σούολοου εκφράζει υπερηφάνεια για τις προόδους στη μείωση της φτώχειας και στις σχέσεις με την ΕΕ, ευχαριστώντας τον Στάρμερ, αλλά παραδέχεται τα λάθη: «Η καθυστέρηση στην αμυντική στρατηγική έδειξε ότι χρειαζόμασταν αλλαγή». Δηλώνει ξεκάθαρη στήριξη στον Μπέρναμ, επισημαίνοντας πως μπορεί να φέρει πραγματική ελπίδα στους πολίτες και έχει ισχυρό έργο να επιδείξει ως δήμαρχος του Μάντσεστερ.
