Με συγκλονιστική ειλικρίνεια, η Άνγκελα Μέρκελ αναγνώρισε δημόσια τα σφάλματά της σε κρίσιμους τομείς, όπως η μεταναστευτική πολιτική, η άμυνα και η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τα οποία -όπως αποκαλύπτει- συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση της ακροδεξιάς στη Γερμανία.
Σε συνέντευξή της στην Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, η πρώην καγκελάριος παραδέχθηκε ότι η κυβέρνησή της δεν κινήθηκε με την απαιτούμενη ταχύτητα όσον αφορά τις αμυντικές δαπάνες, παρά την αύξηση του σχετικού προϋπολογισμού. Τόνισε ότι οι αποφάσεις εκείνης της εποχής βασίστηκαν στις τότε συνθήκες ασφαλείας και ότι ο ρυθμός προσαρμογής ήταν ανεπαρκής.
Αναφερόμενη στην περιβαλλοντική πολιτική, παραδέχθηκε πως «δεν έγιναν όσα έπρεπε» για το κλίμα, ενώ χαρακτήρισε αργή την πρόοδο στον τομέα της ψηφιοποίησης. «Αντιμετωπίσαμε μεγάλες προκλήσεις, ειδικά με τις ροές μεταναστών που καθημερινά έφταναν στη Γερμανία», επεσήμανε. Ωστόσο, επισήμανε τη μείωση των αφίξεων χάρη στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.
Σχετικά με την παρούσα μεταναστευτική πολιτική της χώρας, η Μέρκελ εξέφρασε αντίθεση στους συνοριακούς ελέγχους αλλά επαίνεσε την πρόοδο της ΕΕ ως προς τη συνεργασία των κρατών-μελών στο προσφυγικό.
Μεταξύ των παραδοχών της, ξεχώρισε η παρατήρηση ότι οι πολιτικές της στο μεταναστευτικό έπαιξαν ρόλο στην άνοδο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD): «Η AfD ανδρώθηκε με φόντο τις επιλογές μου εκείνη την περίοδο, ειδικά στην κρίση του ευρώ — και φυσικά, οι αποφάσεις μου βοήθησαν στην εκ νέου άνοδο της AfD στις δημοσκοπήσεις».
Η Μέρκελ ζήτησε υπομονή για τη νέα κυβέρνηση υπό τον Φρίντριχ Μερτς, αξιολογώντας θετικά τις πρωτοβουλίες σε συντάξεις, άμυνα και υποδομές, αλλά τονίζοντας ότι η διακυβέρνηση διαδραματίζεται πλέον σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο, διεθνές περιβάλλον με αστάθεια, τεχνολογικές αλλαγές και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ξεκαθάρισε δε πως η ίδια δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να μεσολαβήσει για την ειρήνευση εκεί, εξηγώντας ότι η πολιτική εξουσία σε μια δημοκρατία είναι πάντα προσωρινή.
Τέλος, προειδοποίησε να μην καλλιεργούνται υπερβολικές προσδοκίες από το κοινωνικό σύνολο, επισημαίνοντας πως ούτε η ίδια απέφυγε τέτοιες παγίδες κατά το παρελθόν της. Τόνισε μάλιστα ότι η πολιτική απαιτεί αντοχή και συχνά συνοδεύεται από έντονες δοκιμασίες, όπως ανέφερε με νόημα σχολιάζοντας τους προκατόχους της στο αξίωμα του καγκελαρίου.
