Ο Κιλιάν Εμπαπέ άνοιξε την καρδιά του για πρώτη φορά και μίλησε ανοιχτά για τις εφιαλτικές στιγμές που βίωσε μετά το EURO 2020 με την εθνική Γαλλίας, αποκαλύπτοντας πως οι ρατσιστικές επιθέσεις που δέχτηκε τον έφεραν ένα βήμα πριν την οριστική αποχώρηση από την εθνική ομάδα.
Μόλις στα 19 του, ο Γάλλος σταρ γνώρισε την αποθέωση όταν κατάφερε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, γράφοντας ιστορία με τα χρώματα της Γαλλίας. Όλα όμως άλλαξαν δραματικά τρία χρόνια αργότερα, όταν μετά το χαμένο του πέναλτι κόντρα στην Ελβετία βρέθηκε αντιμέτωπος με το σκληρό πρόσωπο του κόσμου και πρωτοφανείς ρατσιστικές συμπεριφορές. Μιλώντας στο podcast «The Bridge» με τους Ουσμάν Τσουαμενί και Αχράφ Χακίμι, ο Εμπαπέ εξομολογήθηκε τις οδυνηρές του εμπειρίες.
Όπως αποκάλυψε ο επιθετικός της Ρεάλ Μαδρίτης, οι ρατσιστικές ύβρεις που έλαβε ήταν τόσο βαριές, ώστε να φτάσει να τηλεφωνήσει στον πρόεδρο της Γαλλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για να του ανακοινώσει ότι σκέφτεται να μην ξαναπαίξει για την εθνική.
Ο ίδιος δήλωσε: «Μετά το χαμένο πέναλτι απέναντι στην Ελβετία, δέχτηκα αμέτρητες ρατσιστικές επιθέσεις και με αποκαλούσαν ‘μαϊμού’. Σε διακοπές ένιωθα άδειος, σαν να μην υπάρχω. Είχα γνωρίσει μόνο επιτυχίες με την εθνική ομάδα και ξαφνικά βρέθηκα αντιμέτωπος με όλη αυτή τη μίσος». Ο Εμπαπέ εξομολογήθηκε ακόμη ότι ζήτησε ραντεβού με τον Νοέλ Λε Γκρε, για να του πει πως δεν σκοπεύει να επιστρέψει.
Στη συνέχεια, ο νεαρός σούπερ σταρ επαίνεσε τον Λουίς Ενρίκε χαρακτηρίζοντάς τον «εξαιρετικό προπονητή», αλλά δεν δίστασε να μιλήσει και για τη δυσκολία της τελευταίας του χρονιάς στην Παρί Σεν Ζερμέν, όπου ένιωθε στο περιθώριο και αδυνατούσε να χαρεί το ποδόσφαιρο.
«Τον είχα προπονητή στην τελευταία χρονιά μου με την Παρί, δυστυχώς όμως ήταν μια περίοδος γεμάτη ένταση και μεταπτώσεις. Στην αρχή δεν έπαιζα καθόλου, ενώ μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής μου, οι συμμετοχές μου στο πρωτάθλημα ήταν ελάχιστες. Το έζησα περισσότερο ως ένας θεατής του αθλήματος που αγαπώ, παρά ως παίκτης», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, ο Γάλλος άσος μίλησε για την κατάκτηση του Champions League από την Παρί την επόμενη χρονιά – μετά την αποχώρησή του – λέγοντας ότι δεν ένιωσε πικρία, αφού θεωρούσε πως είχε ολοκληρώσει πλήρως τον κύκλο του στον σύλλογο, έχοντας ζήσει όλα όσα ήθελε στη διάρκεια επτά συνεχόμενων ετών.
