Το επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου την περασμένη εβδομάδα έγινε ένας 89χρονος που, σε μια ανεπανάληπτη στιγμή σοκ, πυροβόλησε μέσα σε δημόσια υπηρεσία, τραυματίζοντας υπαλλήλους. Η αμήχανη ανακοίνωση από την ΕΛ.ΑΣ. που περιέγραφε τη διαφυγή του, σε συνδυασμό με τις εικόνες αστυνομικών να προσπαθούν να τον καταδιώξουν, φέρνει στην επιφάνεια τα βαθιά κενά ως προς την ασφάλεια σε κρατικά κτίρια.
Το θέμα δεν είναι μόνο η συναλλαγή του 89χρονου με τον ΕΦΚΑ, αλλά πως κατάφερε ανενόχλητος να εισέλθει οπλισμένος και να διαφύγει αλώβητος. Ειδικά όταν, τρία χρόνια τώρα, είχαν γίνει τόσες εξαγγελίες για την πολυσυζητημένη Δικαστική Αστυνομία. Είναι, άραγε, δικαιολογημένο να απουσιάζει η παρουσία της στα πιο ευαίσθητα σημεία, όπως το Ειρηνοδικείο Αθηνών;
Η ίδρυση της Δικαστικής Αστυνομίας χαρακτηρίστηκε ως πρωτοπορία, καθώς υιοθέτησε ευρωπαϊκές πρακτικές και επιδίωξε ταυτόχρονα να «ανακουφίσει» το έργο της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο νόμος 4963/2022 περιέγραψε δύο διακριτούς τομείς λειτουργίας: τον πολιτικό και τον αστυνομικό τομέα. Οι υπηρεσίες πολιτικού τομέα στηρίζουν την εισαγγελική αρχή στις έρευνες και παρέχουν επιστημονική βοήθεια, ενώ ο αστυνομικός τομέας αναλαμβάνει παραδόσεις δικογράφων, εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και φύλαξη δικαστηρίων.
Για το αστυνομικό τμήμα εκδόθηκε το 2023 η προκήρυξη για 500 νέες προσλήψεις, με την επίβλεψη του ΑΣΕΠ. Ακολούθησαν φάσεις εξέτασης, κατάρτιση πινάκων και υγειονομικών αξιολογήσεων. Ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες, ανακοινώνοντας πινάκες κατάταξης: στις 11/1/2024 για ΤΕ, στις 3/2/2024 για ΔΕ και στις 16/2/2024 για ΠΕ. Τον Απρίλιο του 2024, εκδόθηκαν διορισμοί για όλους τους κλάδους. Επιπλέον, τον Απρίλιο του 2026, διορίστηκαν ακόμη 44 άτομα ΔΕ ως επιλαχόντες. Σύμφωνα με σχετική ΚΥΑ του 2023, η εκπαίδευση διαρκεί τέσσερις μήνες πριν την ανάληψη καθηκόντων.
Επομένως, από το 2024 μέχρι σήμερα, έχουν προσληφθεί και εκπαιδευτεί πάνω από 500 δικαστικοί αστυνομικοί και αναμένονται επιπλέον ενίσχυση με ακόμα 44. Τα έξοδα προσωπικού και εξοπλισμού έχουν ήδη καταναλώσει σημαντικούς δημόσιους πόρους. Παρ’ όλα αυτά, ο τραυματισμός εργαζομένων από έναν 89χρονο με καραμπίνα μέσα σε δικαστικό μέγαρο αποδεικνύει πως η παρουσία της Δικαστικής Αστυνομίας παραμένει ανύπαρκτη στην πράξη.
Γεννάται το ερώτημα αν η Δικαστική Αστυνομία κατέληξε να είναι μια ακόμη από εκείνες τις υποσχέσεις που μένουν στα χαρτιά, χωρίς επιτελικό σχέδιο, εφαρμογή στις πραγματικές ανάγκες, εποπτεία και αξιολόγηση αποτελεσματικότητας – όπως συνέβη και με άλλες υπηρεσίες που συστάθηκαν χωρίς συνέχεια. Το περίφημο «επιτελικό κράτος» διακηρύσσει συνεργασία και συντονισμό, αλλά στην πράξη παρατηρούνται σοβαρές καθυστερήσεις και αδράνεια.
