Συνταρακτικές διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση της φονικής έκρηξης στη «Βιολάντα», καθώς οι έρευνες της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού έφεραν στο φως σοβαρά κενά στη συντήρηση, την πρόληψη και την τήρηση των κανόνων ασφαλείας στην μονάδα. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η πολύμηνη διαρροή προπανίου – ενός άκρως επικίνδυνου και εύφλεκτου αερίου για τη λειτουργία των φούρνων – που παρέμενε αδιάγνωστη, παρά τις διαρκείς οσμές που αισθάνονταν οι εργαζόμενοι.
Όπως ενημέρωσε ο υποστράτηγος Αναστάσιος Μιχαλόπουλος, τα αρμόδια συνεργεία αποκάλυψαν έντονη διαρροή προπανίου στο υπέδαφος, η οποία εκτιμάται πως συνέβαινε για μήνες. Το αέριο, παρασυρόμενο στο έδαφος, συγκεντρώθηκε υπόγεια και όταν προκλήθηκε σπινθήρας από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό, επήλθε η καταστροφική έκρηξη.
Η νυχτερινή βάρδια μετατράπηκε σε εφιάλτη, καθώς σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το εργοστάσιο έγινε παγίδα θανάτου. Οι συνέπειες ήταν τραγικές: καταστροφή εγκαταστάσεων, θύματα και μια κοινωνία σοκαρισμένη να απαιτεί ευθύνες και απαντήσεις για όσα συνέβησαν.
Η έρευνα, χρησιμοποιώντας άζωτο και βαθιές εκσκαφές έως 60 εκατοστά, εντόπισε τελικά το σημείο της διαρροής στις υπόγειες σωληνώσεις μεταξύ των δεξαμενών προπανίου και του εργοστασίου. Σημαντική ένδειξη η παρουσία πάγου στις σωληνώσεις μετά την έκρηξη, που επιβεβαιώνει βίαιη αποσυμπίεση τελευταίας στιγμής. Ενώ οι αρχικές υποψίες στρέφονταν στις εξωτερικές δεξαμενές, αυτές βρέθηκαν άθικτες, με αποτέλεσμα να εστιαστεί το ενδιαφέρον στα εσωτερικά δίκτυα μεταφοράς αερίου.
Εκπληκτικό είναι ότι παρότι τουλάχιστον επτά εργαζόμενοι είχαν καταθέσει πως υπήρχαν έντονες οσμές αερίου στη δουλειά τους, ο φόβος για απώλεια εργασίας τους έφερνε σε θέση άρνησης καταγγελίας – με αποτέλεσμα η διοίκηση να μην προβεί σε επισήμανση ή λήψη προληπτικών μέτρων.
Μετά από τέσσερις ώρες στην Εισαγγελία Τρικάλων, ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα», ο τεχνικός ασφαλείας και ο τεχνικός βάρδιας, που είχαν συλληφθεί, αφέθηκαν ελεύθεροι εν αναμονή περαιτέρω ανακριτικών ενεργειών. Η Δικαιοσύνη εξετάζει ενδεχόμενα νομικά και ποινικά κενά σχετικά με πλημμελή συντήρηση, παραβίαση μέτρων ασφαλείας και αμέλεια στα σήματα προειδοποίησης.
Οι οικογένειες των αδικοχαμένων εργαζομένων αλλά και ολόκληρη η κοινωνία ζητούν δικαιοσύνη, τονίζοντας πως μια τέτοια τραγωδία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «ατυχές συμβάν» αλλά αποτελεί ηχηρή υπενθύμιση ότι η ασφάλεια στους χώρους εργασίας είναι ζήτημα ζωής – και όχι κάτι διαπραγματεύσιμο. Πέντε γυναίκες χάθηκαν άδικα και όλοι απαιτούν τώρα πραγματικές απαντήσεις και αποφασιστικά μέτρα πρόληψης.
