Ανησυχία και έντονη αβεβαιότητα επικρατούν στη διεθνή κοινότητα, καθώς η συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για κατάπαυση πυρός στον Περσικό Κόλπο δοκιμάζεται έντονα. Η καθυστέρηση στη ναυσιπλοΐα από τα στενά του Ορμούζ αποτελεί το πιο ηχηρό σημάδι ότι αυτή η συμφωνία παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη. Την ίδια στιγμή, η αναβολή των διαπραγματεύσεων στην Ελβετία σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου προκαλούν κύμα ανησυχίας για το μέλλον της σταθερότητας στην περιοχή.
Ωστόσο, το τέλος των εχθροπραξιών δεν αρκεί να είναι μια απλή μεταβατική συμφωνία που συνεχώς αμφισβητείται και οδηγεί κάθε φορά σε νέα επεισόδια. Απαιτείται πλήρης τήρηση υποχρεώσεων από όλες τις πλευρές, ιδιαίτερα από το Ιράν, που καλείται να σταματήσει κάθε επιδίωξη για κλιμάκωση ή απόκτηση πυρηνικών όπλων. Μόνο έτσι μπορεί να διασφαλιστεί ότι οι διεθνείς προσπάθειες θα οδηγήσουν σε πραγματική ειρήνη και όχι απλώς σε προσωρινή παύση της έντασης.
Παράλληλα, η επιτυχία της συμφωνίας εξαρτάται από ισχυρή διπλωματική πίεση και συστράτευση της Δύσης, που πρέπει όχι μόνο να εποπτεύει αλλά και να υπενθυμίζει σαφώς τα όρια που δεν πρέπει να γίνουν αντικείμενο αμφισβήτησης από το Ιράν και τους συμμάχους του. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται οι διαπραγματεύσεις να θεωρηθούν ως αδυναμία της Δύσης, ούτε να ενισχυθεί ο ρόλος της Ανατολής στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.
Τέλος, μια επιτυχημένη διευθέτηση δεν πρέπει μόνο να αποκλείει την αναζωπύρωση των συγκρούσεων, αλλά και να αποτρέπει μια νέα παγκόσμια ύφεση που θα επηρεάσει όλους, ενώ το Ιράν δεν πρέπει να βγει ωφελημένο από αυτή τη διαμάχη.
