Χωρίς να δοθεί η απαιτούμενη έμφαση, σημειώθηκε πριν λίγες μέρες μια εντυπωσιακή στρατιωτική ενέργεια: Ισραηλινοί στρατιώτες πραγματοποίησαν επιθετική επιχείρηση κατά πλοίων που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, εντός διεθνών υδάτων μεταξύ Πελοποννήσου και Κρήτης, μέσα όμως στα όρια της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια, ξεκάθαρα παράνομη και χωρίς καμία βάση για «εθνική άμυνα», εκδηλώθηκε απέναντι σε ακτιβιστές που στόχο τους είχαν να αναδείξουν το μέγεθος της καταστροφής που πλήττει ακόμη τη Γάζα.
Η αντίδραση των ελληνικών Αρχών περιορίστηκε σε μια χλιαρή ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών που ζητά «αυτοσυγκράτηση» και «σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο», χαρακτηριστική της αδιαφορίας που παρατηρείται μετά τη λήξη ενός συμβάντος. Αυτή η, στην ουσία, σιωπηρή αποδοχή, αναδεικνύει ένα μόνιμο πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, που είναι η άνευ όρων ταύτιση με το Ισραήλ—even και έπειτα από τη βίαιη καταστολή στη Γάζα, την αμφισβήτηση της κυριαρχίας του Λιβάνου και τη διαρκή ένταση με το Ιράν, που έχουν επιφέρει αναταράξεις στην ευρύτερη περιοχή και παγκόσμια οικονομία.
Τα επιχειρήματα υπέρ της προσκόλλησης σε αυτή τη συμμαχία βασίζονται κυρίως στη θεώρηση ότι αποτελεί αντίβαρο στην τουρκική απειλή. Όμως, συχνά παραβλέπεται το τεράστιο κόστος αυτής της επιλογής, ιδιαίτερα όταν η αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη αναγνωρίζεται πια παγκοσμίως ως ανάγκη για μια τάξη πραγμάτων που εδράζεται σε ηθικές αρχές και αξίες. Επίσης, αγνοείται η κριτική που εκφράζεται από διεθνείς προσωπικότητες όπως η Φραντσέσκα Αλαμπανέζε, η οποία κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Αθήνα, τόνισε πως το Ισραήλ εκμεταλλεύεται τους φόβους της Ελλάδας για να εξασφαλίζει στήριξη και απαλλαγή από ευθύνες.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι κατηγορίες περί «αντισημιτισμού» προς όσους υποστηρίζουν την Παλαιστίνη και επικρίνουν τις πρακτικές του Ισραήλ αποδεικνύουν όχι μόνο μια ιδιότυπη πολιτική εμπλοκή, αλλά και τη δυσκολία των υπερασπιστών αυτής της στρατηγικής να δικαιολογήσουν την επιλογή συγκυβέρνησης, τη στιγμή που ακόμα και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δρομολογούν ρήξεις με το ισραηλινό κράτος.
