Έντονη αναστάτωση προκαλεί στο πολιτικό σκηνικό η ανοιχτή ρήξη ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αντώνη Σαμαρά, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην ενεργειακή πολιτική, και ειδικότερα τη συμφωνία με την Chevron και τη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
Ο πρωθυπουργός, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, απάντησε στις δηλώσεις Σαμαρά, υπογραμμίζοντας πως δεν θα ανεχτεί αμφιβολίες για τον πατριωτισμό της κυβέρνησής του. Ο ίδιος, χωρίς να κατονομάσει τον πρώην πρωθυπουργό, έκανε λόγο για «επαγγελματίες ανησυχούντες», καλώντας να πάψει η συστηματική καχυποψία σχετικά με ρήτρες των συμβάσεων και να αναγνωριστεί η ενίσχυση του εθνικού ρόλου της χώρας στη διανομή φυσικού αερίου στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Παρά την αίσθηση ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν σκοπεύει να ιδρύσει νέο κόμμα, παραμένει ισχυρή η επιρροή του στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, διατηρώντας τη θέση του στον πολιτικό στίβο.
Ο Αντώνης Σαμαράς, σε έντονο ύφος, έχει ζητήσει εξηγήσεις τόσο για τη συμφωνία με την Chevron – HelleniQ Energy σχετικά με τις έρευνες υδρογονανθράκων σε τέσσερις θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου, όσο και για φερόμενες τουρκικές παρεμβολές στις έρευνες ανοιχτά της Κάσου. Επιπλέον, χαρακτήρισε την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ως «λανθασμένη», προειδοποιώντας για την παγίωση αρνητικών τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας μετά την πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία.
Η απάντηση του περιβαλλοντος Σαμαρά ήταν άμεση. Ο Νίκος Τσιούτσιας, διευθυντής του γραφείου Τύπου του, υποστήριξε πως η συμφωνία με την Chevron υιοθετεί, κατά κάποιο τρόπο, τις τουρκικές θέσεις, ζητώντας αλλαγές πριν την κύρωση. Παράλληλα, έστησε ειρωνική επίθεση για τη στροφή της κυβέρνησης σε θέματα υδρογονανθράκων: «Καλώς ήρθε στον δρόμο της λογικής ο κ. Μητσοτάκης που απέρριπτε τους υδρογονάνθρακες και τώρα πρεσβεύει το ‘drill baby drill’.»
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έκλεισε τον κύκλο της αντιπαράθεσης κάνοντας λόγο για κριτική που ξεφεύγει από τα όρια και μετατρέπεται σε άδικη ισοπέδωση της κυβερνητικής πολιτικής στα μεγάλα εθνικά θέματα, τονίζοντας όλες τις πρωτοβουλίες για την ΑΟΖ με Ιταλία, Αίγυπτο και Λιβύη, καθώς και τις καινοτόμες ενεργειακές συμφωνίες που προωθήθηκαν τα τελευταία χρόνια.
