Στις 19 Μαΐου 2017, μια ημέρα πριν κλείσει τα 25 του χρόνια, ο πασίγνωστος μπασκετμπολίστας του NBA, Ενές Καντέρ, βρέθηκε στην Τζακάρτα για φιλανθρωπικές δραστηριότητες όταν ενημερώθηκε ότι άνδρες με επικίνδυνη συμπεριφορά τον αναζητούσαν. Ο ίδιος πιστεύει πως πρόκειται για ενέργεια της τουρκικής κυβέρνησης. Αυτό το περιστατικό στάθηκε η αρχή μιας δραματικής περιπέτειας, καταλήγοντας μετά από καταδιώξεις σε Σιγκαπούρη και Ρουμανία να βρει τελικά άσυλο στις ΗΠΑ, όπου παρέμεινε για 4,5 χρόνια ώσπου να αποκτήσει την αμερικανική υπηκοότητα και να υιοθετήσει το επίθετο Freedom.
Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί στα ελληνικά το βιβλίο του «Ο δρόμος προς την Ελευθερία», με πρόλογο του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, όπου καταγράφει μεταξύ άλλων τις αντιξοότητες που βίωσε ως αθλητής και ακτιβιστής ενάντια στο καθεστώς Ερντογάν. Ο Καντέρ εξαναγκάστηκε να διακόψει την καριέρα του στο NBA λόγω των τοποθετήσεών του για το τουρκικό καθεστώς αλλά και των παρεμβάσεών του για το Χονγκ Κονγκ, ακόμη και μέσω συμβολικών «παπουτσιών διαμαρτυρίας». Μέχρι σήμερα ζει υπό την προστασία του FBI, μετά την επικήρυξή του από την Τουρκία με 500.000 δολάρια και κατηγορίες για τρομοκρατία λόγω των σχέσεών του με τον Φετουλάχ Γκιουλέν.
Μεγαλώνοντας στην Τουρκία, ο Καντέρ θυμάται τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις απέναντι σε Εβραίους, Χριστιανούς, Αμερικανούς και Έλληνες, τα οποία κατάφερε να ξεπεράσει μέσω της εμπειρίας και της ενασχόλησής του με τον αθλητισμό, ο οποίος διαλύει τα όρια μεταξύ των ανθρώπων. Τονίζει ότι η μισαλλοδοξία μαθαίνεται και η αντίσταση πρέπει να είναι συνειδητή.
Η πρώτη φορά που αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για τα τεκταινόμενα στην Τουρκία ήταν όταν αντίκρισε πως εκλείπει κάθε έννοια διαφάνειας και ελευθερίας υπό τον Ερντογάν. Η οικογένειά του βρίσκεται ακόμα στην Τουρκία, αντιμετωπίζοντας διώξεις εδώ και έντεκα χρόνια, κάτι που βαραίνει τη συνείδησή του, αλλά δεν μπορεί να μείνει σιωπηλός απέναντι στην αδικία.
Θυμάται την εμπειρία του ως 17χρονος στο Σικάγο, όπου βρέθηκε απότομα στο πλευρό μπασκετικών θρύλων όπως οι Λεμπρόν Τζέιμς και Κέβιν Ντουράντ, ξεκινώντας ένα ταξίδι που τον δίδαξε πειθαρχία και δύναμη χαρακτήρα. Το επαγγελματικό μπάσκετ, λέει, απαιτεί πολύ περισσότερα από ταλέντο—παίζει ρόλο η αντοχή, οι τραυματισμοί, τα συμβόλαια και η επινοητικότητα.
Παρά την απειλή κατά της ζωής του, ο Καντέρ τονίζει ότι δεν επιτρέπει στον φόβο να τον καθορίσει και νιώθει σιγουριά όποτε επισκέπτεται την Ελλάδα, όπου αισθάνεται υποστήριξη και ανθρωπιά. Ευχαριστεί τους Έλληνες και επισημαίνει πως όσο ο Ερντογάν παραμένει στην εξουσία, η αληθινή φιλία μεταξύ των δύο λαών παραμένει δύσκολη. Ελπίζει όμως πως σύντομα θα ζήσει στιγμές απλής, φυσιολογικής ζωής στην πατρίδα του και ευχές για ένα κοινό μέλλον ειρήνης και συνεργασίας.
Σχετικά με τον Εργκίν Αταμάν, σχολιάζει πως ο αποκλεισμός του από την εθνική ομάδα της Τουρκίας το 2015 ήταν καθαρά πολιτικός και όχι αθλητικός, προσθέτοντας πως οι αντιδράσεις του συστήματος σιωπούν όσους δεν υποκύπτουν.
Για το NBA, περιγράφει τα αποδυτήρια ως χώρους γεμάτους επαγγελματισμό αλλά και καθημερινότητα, όπου συνυπάρχουν ανταγωνισμός και συντροφικότητα. Εντυπωσιασμένος από την παρουσία διεθνών παικτών, υπογραμμίζει την παγκοσμιοποίηση του αθλήματος και σχολιάζει με θαυμασμό το ταλέντο του Γιόκιτς, τη φιλοδοξία του Αντετοκούνμπο και τη δυναμική του Σενγκούν, στέλνοντας το μήνυμα ότι το πάθος και η δουλειά οδηγούν στην κορυφή.
