Μια πρωτοφανής δυναμική διαμορφώνεται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, με την Κύπρο να αποκτά έναν αναβαθμισμένο ρόλο στον τομέα της άμυνας και της ενέργειας. Οι στρατηγικές επιλογές και οι σταθερές προσπάθειες των τελευταίων ετών αποδίδουν πλέον σημαντικά αποτελέσματα, οδηγώντας τη χώρα σε νέες συμμαχίες που φέρνουν μεγάλα οφέλη.
Χαρακτηριστική εξέλιξη ήταν η πρόσφατη ιστορική άφιξη του προέδρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχγιάν στη Λευκωσία με πολυμελή αποστολή, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή συνεργασίας. Λίγες ώρες αργότερα, ο πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης βρέθηκε στο Παρίσι για να ολοκληρώσει τη στρατηγική συμμαχία με τη Γαλλία — μια συμφωνία-σταθμός, αφού 1,2 δισ. ευρώ πρόκειται να επενδυθούν κυρίως σε αμυντικά συστήματα, drones, και πλωτές μονάδες. Επιπλέον, η Γαλλία θα αποκτήσει μόνιμη παρουσία στη ναυτική βάση του Μαρί, γεγονός που ενισχύει αποφασιστικά τη γεωστρατηγική θέση της Κύπρου.
Η εμβάθυνση των σχέσεων με τα ΗΑΕ αποδείχτηκε καθοριστική, αφού η Κύπρος λειτουργεί ως δίαυλος τους στην Ευρώπη και ωφελήθηκε σημαντικά τόσο με επενδύσεις όσο και με ανθρωπιστική στήριξη στον τομέα της λειψυδρίας. Παράλληλα, η κυβέρνηση τάχθηκε ανοιχτά υπέρ των εθνικών δικαίων των Εμιράτων στον Περσικό Κόλπο, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Τεχεράνης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Λευκωσία απολαμβάνει πλέον προνομιακή πρόσβαση σε σύγχρονα οπλικά συστήματα και επιδιώκει στενότερους δεσμούς με τις ΗΠΑ, ενισχυμένη και από την τριμερή σχέση με την Ελλάδα και το Ισραήλ (σχήμα 3+1). Την ερχόμενη Δευτέρα, η κορυφαία συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών στην Ιερουσαλήμ υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου θα εστιάσει στην ενεργειακή διασύνδεση, την ασφάλεια και την άμυνα, με έμφαση στα κρίσιμα συμφέροντα υποδομών.
Ενώ η Κύπρος οργανώνει αυτόνομες κινήσεις, δεν επιδιώκει ρήξη με την Αθήνα — αν και, όπως φάνηκε με το project του ηλεκτρικού διασυνδετήρα GSI και το Κυπριακό, προκύπτουν σημεία απόκλισης στη στρατηγική των δύο πλευρών. Oρισμένα συμφέροντα εντός της Κύπρου καθιστούν περίπλοκη τη συμφωνία για τη διασύνδεση με το ευρωπαϊκό δίκτυο, επιδεινώνοντας τις διαβουλεύσεις με την Ελλάδα.
Παράλληλα, η φιλοδοξία της Κύπρου για ένταξη στο ΝΑΤΟ παραμένει μπλοκαρισμένη από την Τουρκία, ενώ οι διαπραγματεύσεις με τον νέο Τουρκοκύπριο ηγέτη φαίνονται αδιέξοδες, καθώς η Άγκυρα διατηρεί πλήρη έλεγχο στα κατεχόμενα. Αν και η συμφωνία ΑΟΖ με τον Λίβανο θεωρείται επιτυχία, η έλλειψη επαρκούς στρατιωτικής ισχύος περιορίζει τα πραγματικά οφέλη, καθώς καμιά ευρωπαϊκή χώρα ή οι ΗΠΑ δεν αναμένεται να συγκρουστούν ανοικτά με την Τουρκία για την Κύπρο.
Στο τέλος, το Ισραήλ μοιάζει ο μοναδικός εταίρος με τη δυναμική να μεταβάλει το σκηνικό, εφόσον δεν προκύψουν νέες ανατροπές στη γεωπολιτική εξίσωση. Η Κύπρος βρίσκεται πια μπροστά σε σταυροδρόμι που ίσως καθορίσει για χρόνια τη μοίρα της στην περιοχή.
