Ο Απόστολος Γκλέτσος αποφάσισε να ρίξει φως στη διάσημη φράση που έγινε σημείο αναφοράς στην καριέρα του, αποκαλύπτοντας τους λόγους που τον ώθησαν να πει ότι «το ψάρι ψήνεται και από τις δύο πλευρές». Ο δημοφιλής ηθοποιός, μιλώντας στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο και το AnesTea The Podcast, εξήγησε ότι η δήλωση αυτή δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσε μια στιβαρή απόφαση ώστε να στηρίξει ανήλικους που αντιμετωπίζουν τραυματικές καταστάσεις στα σπίτια τους.
Ο ίδιος αποκάλυψε ότι η κίνηση αυτή ήταν μελετημένη και αποτέλεσμα μιας οικογενειακής συζήτησης. Μαζί με την κόρη του και τη μητέρα της, αποφάσισαν να μεταφέρουν ένα δυνατό μήνυμα προς τα νέα άτομα που βρίσκονται αντιμέτωπα με βία, αποκλεισμό ή εκφοβισμό εξαιτίας της σεξουαλικής τους ταυτότητας ή σχετικών υποψιών. «Ήταν ένα στρατηγικό βήμα, θέλαμε να δώσουμε στήριξη σε ανήλικα παιδιά που βιώνουν πολύ δύσκολες καταστάσεις. Δεν ήταν αρκετό να κάνω προσωπικές αποκαλύψεις, αυτό που έπρεπε να ειπωθεί ήταν η φράση, για να ενισχυθεί το μήνυμα συμπαράστασης», σημείωσε, τονίζοντας πως η ουσία ήταν να μεταδοθεί λίγη δύναμη και όχι να εστιάσει η συζήτηση στα προσωπικά δεδομένα του.
Οι συγκλονιστικές εμπειρίες ως δήμαρχος Στυλίδας
Ο Γκλέτσος μίλησε ακόμη για το διάστημα που διετέλεσε δήμαρχος Στυλίδας, αποκαλύπτοντας περιστατικά που τον σημάδεψαν. Όπως περιέγραψε, οι προσωπικές μαρτυρίες γυναικών από την τοπική κοινωνία του έδειξαν ότι η βία και η κακοποίηση προϋπήρχε σε φαινομενικά «αθώα» σπίτια. Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Βίωσα καταστάσεις που με άφησαν πραγματικά άφωνο. Όταν οι ίδιοι δεν το καταγγέλλουν, τα χέρια μου ήταν δεμένα. Οι ζωές κινδυνεύουν, ειδικά σε μικρές κοινωνίες όπως η επαρχία».
Μια φράση που σημάδεψε γενιές
Η ατάκα του Απόστολου Γκλέτσου προβλήθηκε για πρώτη φορά πριν από χρόνια και παραμένει μέχρι σήμερα ανάμεσα στις πιο συζητημένες της ελληνικής τηλεόρασης. Ο ίδιος επανήλθε για να τονίσει πως το σημαντικό ήταν ο αντίκτυπος της φράσης, αποσκοπώντας στην ενθάρρυνση όσων ένιωθαν εγκλωβισμένοι ή μόνοι εξαιτίας της διαφορετικότητάς τους. Με τη νέα του τοποθέτηση, επισημαίνει εκ νέου πόσο απαραίτητη είναι η προστασία των ανηλίκων που ζουν σε συνθήκες φόβου και απόρριψης – ένα ζήτημα που, όπως αποδεικνύει η περίφημη δήλωση, δεν έχει χάσει καθόλου τη σημασία του.
