Σε μια περίοδο που η Ευρώπη αναζητά νέες λύσεις για την ενεργειακή της ασφάλεια, το νέο φιλόδοξο πλάνο που ετοιμάζει η Κομισιόν έρχεται να ταράξει τα δεδομένα – εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή εξηλεκτρισμού με ριζικές αλλαγές. Οι πρόσφατες γεωπολιτικές αναταράξεις οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση στη λήψη δραστικών μέτρων, με στόχο την απεξάρτησή της από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.
Στα μέσα Ιουλίου, η Κομισιόν παρουσιάζει το ανανεωμένο σχέδιό της, που σύμφωνα με διαρροή του Bloomberg στοχεύει μέχρι το 2040 να μειώσει κατά δύο τρίτα τις εισαγωγές φυσικού αερίου και κατά 50% το πετρέλαιο στην Ε.Ε. Εάν επιτευχθούν οι στόχοι, οι ετήσιες δαπάνες ενέργειας της Ευρώπης θα περιοριστούν κατά 200 δισεκατομμύρια ευρώ.
Όμως, για να δούμε αυτά τα αποτελέσματα στην πράξη, απαιτείται πραγματικός αγώνας δρόμου: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαιτεί εκτίναξη των εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών στα 100 GW κατ’ έτος μέχρι το 2030, διπλασιασμό στη χρήση αντλιών θερμότητας, μεγάλες επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας και μαζική προώθηση της ηλεκτροκίνησης.
Παρά τις φιλόδοξες εξαγγελίες, ο βαθμός εξηλεκτρισμού παραμένει σταθερός στο 23% – τη στιγμή που η Κίνα φτάνει ήδη πάνω από 30%. Πού ακριβώς θα βάλει τον πήχη η Ευρώπη θα καθοριστεί μέσω σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ των κρατών-μελών.
Η μετάβαση αυτή, όμως, προϋποθέτει τεράστιες ποσότητες εξοπλισμού, τον οποίο η Ε.Ε. θα είναι αναγκασμένη να εισάγει σε μεγάλα ποσοστά. Η Κίνα, πέρα από ηγετική δύναμη στα φωτοβολταϊκά και τις μπαταρίες, πλέον κυριαρχεί και στην αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αν και έγιναν βήματα ενίσχυσης της εγχώριας βιομηχανίας, οι Κινέζοι κατασκευαστές κατόρθωσαν να ιδρύσουν μονάδες παραγωγής στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ξεπερνώντας έτσι εμπόδια και δασμούς.
Το συμπέρασμα: Η Ευρώπη φαίνεται να επιλέγει να απεγκλωβιστεί από την ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, αλλά δείχνει να αποδέχεται μια νέα σχέση αλληλεξάρτησης με την Κίνα – υποδεικνύοντας και τις δυσκολίες στις σχέσεις εμπιστοσύνης με την Ουάσινγκτον.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Θα μπορέσει αυτή η επαναστατική στρατηγική να μειώσει τα τιμολόγια του ρεύματος και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας; Ή μήπως θα αποδειχθεί ένα νέο στοίχημα με άγνωστο αποτέλεσμα για τη βιομηχανία της ηπείρου και τις τσέπες των νοικοκυριών;
