Η ατμόσφαιρα στη Βουλή έφτασε στα άκρα την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026, με αφορμή την υπόθεση των πολεοδομιών, προκαλώντας πρωτοφανές ξέσπασμα αντιπαράθεσης ανάμεσα στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Χρήστο Γιαννούλη.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Παύλος Μαρινάκης απάντησε αιχμηρά στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συνέδεσε τις παραιτήσεις δύο γενικών γραμματέων με σκάνδαλο διαφθοράς στις πολεοδομίες Αττικής. Ο κ. Μαρινάκης τόνισε πως οι αποχωρήσεις έγιναν για προσωπικούς λόγους και προειδοποίησε να μείνει ο «ρόλος του εισαγγελέα στους πραγματικούς εισαγγελείς».
Ο κ. Γιαννούλης επέμεινε στην ευθύνη της κυβέρνησης, χαρακτηρίζοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ως «πολιτικά θρασύ αθωωτή» και πυροδότησε ακόμη περισσότερη ένταση. Ο Παύλος Μαρινάκης καταλόγισε στην αντιπολίτευση ότι υιοθετεί τακτικές πρώιμης καταδίκης, σημειώνοντας πως τα κόμματα γίνονται «δικαστικά γραφεία».
Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «Ομάδα Αλητείας» και χαρακτήρισε τον Μαρινάκη «Γκέμπελς», με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να απαντά με αναφορές σε ενδεχόμενες νομικές ενέργειες και απουσία κοινοβουλευτικής ασυλίας στο μέλλον.
Η διαμάχη πήρε νέα τροπή καθώς η Κωνσταντοπούλου παρενέβη θέτοντας το ζήτημα της δίκης Βαλυράκη, κατηγορώντας τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, Κώστα Τσιάρα, για απόπειρα συγκάλυψης. Ο Μαρινάκης απέρριψε τις καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι δόθηκε κάθε δυνατή υποστήριξη στην υπόθεση και κατηγόρησε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ότι υιοθετεί ρόλο «εισαγγελέα» χωρίς αποδείξεις.
Οι τόνοι άναψαν και με αφορμή την ΕΡΤ, με την αξιωματική αντιπολίτευση να μιλά για «σκοτεινή επέτειο» και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να επιστρέφει την κατηγορία μιλώντας για «κανάλι άκρατης προπαγάνδας» στη διάρκεια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Η συζήτηση για το νομοσχέδιο επισκιάστηκε ολοκληρωτικά από τη σφοδρή πολιτική και προσωπική αντιπαράθεση, αποκαλύπτοντας το βαθύ ρήγμα μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης τόσο για τα θέματα διαφθοράς όσο και για ζητήματα θεσμών και Δικαιοσύνης.
