Ανείπωτη θλίψη έχει προκαλέσει στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου ο χαμός του Παρασκευά Άντζα, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, μόλις στα 49 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα βαρύ κενό σε οικογένεια, φίλους και όλους όσοι τον γνώρισαν.
Η κόρη του, Ιωάννα Άντζα, με σπαρακτικά λόγια και βαθιά συγκίνηση, άνοιξε την ψυχή της και μίλησε δημόσια για τις τελευταίες στιγμές του πατέρα της, τη σκληρή μάχη με τη νόσο, αλλά και την αγάπη που δέσποζε στην οικογένεια – εντός και εκτός σπιτιού.
Κατάθεση ψυχής από την Ιωάννα Άντζα
Σε μια συγκινητική επιστολή αναφέρει πως μόνο εκείνη και η οικογένειά της γνώριζαν τον πραγματικό χαρακτήρα του πατέρα της – ενός ανθρώπου λιτού, ταπεινού, που ποτέ δεν ασχολήθηκε με τη γνώμη των άλλων και έμαθε να ζει με αλήθεια και αξιοπρέπεια. Κόντρα σε όσα ίσως ακούγονταν κατά καιρούς, η κόρη του θέλησε ο κόσμος να μάθει την αυθεντική πλευρά του: έναν άνδρα γεμάτο αγάπη, διακριτική στήριξη και πίστη στην οικογένειά του.
Η σύζυγος του Άντζα βρισκόταν ακούραστα πάντα δίπλα του, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αφοσίωσή της, ενώ τα παιδιά του αποτελούσαν την απόλυτη προτεραιότητα στη ζωή του. Ο ίδιος, όπως γράφει η κόρη του, αντιμετώπισε μια ταχύτατα εξελισσόμενη ασθένεια κινητικού νευρώνα, που του στέρησε μέσα σε εννιά μήνες την αυτονομία του και τη δυνατότητα ομιλίας.
Συντετριμμένοι, η ίδια και η μητέρα της στάθηκαν κοντά του κάθε στιγμή του αγώνα, την ώρα που τα δύο αγόρια της οικογένειας – ο Παναγιώτης και ο Κωνσταντίνος – όσο μπορούσαν, ήταν επίσης παρόντες, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Παρά την πίκρα και τον σωματικό πόνο, ο Άντζας δεν παραπονέθηκε σχεδόν ποτέ. Ακόμη και στην πιο δύσκολη στιγμή του, φρόντιζε να γεμίζει το σπίτι με χιούμορ και τρυφερότητα. Τα τελευταία λεπτά, σε καταστολή στη ΜΕΘ, προσπάθησε να επικοινωνήσει με τα παιδιά του, σφραγίζοντας έτσι την αστείρευτη αγάπη του για εκείνα.
«Ποτέ δεν κράτησε κακία» σημειώνει η κόρη του και εξηγεί πως οι άσχημες εμπειρίες της ζωής δεν τον έκαναν να χαθεί η ευγένεια και η ηρεμία μέσα του. «Η ψυχή του ξεκουράστηκε και αυτό λίγο με παρηγορεί», εξομολογείται, ενώ καταλήγει με λόγια-γροθιά: «Όλοι γνώρισαν το όνομά του, όμως εμείς γνωρίσαμε την καρδιά του». Ένα κείμενο γεμάτο δύναμη, αγάπη, και ανεκπλήρωτη απώλεια, που αποδεικνύει πως ο Παρασκευάς Άντζας άφησε πολύ περισσότερο από ένα όνομα πίσω του – άφησε ένα πρότυπο ήθους και αγνότητας.
