Σε μια στροφή που αλλάζει τα δεδομένα της περιοχής, το κυβερνών κόμμα AK του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίζεται έτοιμο να καταθέσει νομοσχέδιο που δίνει στην Τουρκία τη δυνατότητα να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στα 200 ναυτικά μίλια – φέρνοντας ισχυρότατες αναταράξεις στο γεωπολιτικό σκηνικό.
Εάν εγκριθεί, ο Ερντογάν θα αποκτήσει την εξουσία να προβάλλει τουρκικά δικαιώματα σε τομείς όπως η αλιεία, η εξόρυξη ορυκτών και οι ενεργειακές γεωτρήσεις, ενώ θα μπορεί να δημιουργήσει θαλάσσια πάρκα ακόμα και σε περιοχές όπου τα θαλάσσια σύνορα παραμένουν αμφιλεγόμενα. Ανάμεσά τους, και εκτάσεις στη Μεσόγειο και το Αιγαίο όπου η Ελλάδα και η Κύπρος διατηρούν ισχυρές αξιώσεις, συμπεριλαμβανομένων περιοχών που σχετίζονται με την ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου και το διαφιλονικούμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Όπως αποκαλύπτει το Bloomberg, αυτή η κίνηση ερμηνεύεται ως απάντηση προς τις ελληνοκυπριακές πρωτοβουλίες στην πλούσια σε φυσικό αέριο Ανατολική Μεσόγειο, και αποτελεί ξεκάθαρο μήνυμα από την Άγκυρα ότι δεν σκοπεύει να μείνει απαθής στις εξελίξεις.
Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει δυνατότητα χάραξης ΑΟΖ έως 200 ναυτικών μιλίων, με τις αλληλεπικαλυπτόμενες διεκδικήσεις να απαιτούν διακρατικές διαπραγματεύσεις – κάτι που η Τουρκία αρνείται να αποδεχθεί, καθώς δεν έχει επικυρώσει τη σχετική συνθήκη.
Η Τουρκία απορρίπτει σταθερά την ερμηνεία της Ελλάδας ότι τα πολυάριθμα ελληνικά νησιά δικαιούνται πλήρη θαλάσσια ζώνη, επικαλούμενη πως αρκετά βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση με τις τουρκικές ακτές και πως η υφαλοκρηπίδα πρέπει να μετράται από τα ηπειρωτικά παράλια.
Ως προς την Κύπρο, η Άγκυρα θεωρεί ότι νησιωτικά κράτη διατηρούν μόνο περιορισμένα χωρικά ύδατα έως 12 ναυτικά μίλια. Επίσης, το παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς αξιώνει μερίδιο από τα ενεργειακά κοιτάσματα ανοιχτά του νησιού.
Το ίδιο ρεπορτάζ υπενθυμίζει ότι οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν Ελλάδα και Τουρκία να παραμείνουν σε διάλογο για τη διαχείριση των διαφορών σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση κρατά σκληρή στάση, έχοντας αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο κυρώσεων κατά της Τουρκίας λόγω των γεωτρήσεων σε διαφιλονικούμενες ζώνες υπό την πίεση Αθηνών και Λευκωσίας.
