Σε μια κρίσιμη καμπή για τη μελλοντική ενεργειακή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ελλάδα και Κύπρος επιστρέφουν δυναμικά στο παγκόσμιο προσκήνιο. Με αφορμή τη σημαντική συνάντηση των υπουργών Ενέργειας που έρχεται στην Κύπρο την επόμενη εβδομάδα, οι δύο χώρες διεκδικούν κομβικό ρόλο στον ευρωπαϊκό διάλογο για τους υδρογονάνθρακες.
Όπως αναφέρει το Reuters, η κυπριακή κυβέρνηση, αξιοποιώντας την προεδρία του Συμβουλίου, θα φέρει στο τραπέζι το κρίσιμο ζήτημα της ευρωπαϊκής παραγωγής υδρογονανθράκων. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αλλά και η τελευταία ενεργειακή κρίση έχουν πυροδοτήσει νέο ενδιαφέρον σε πολλά κράτη-μέλη, τα οποία βλέπουν με άλλο μάτι τις νέες εξορυκτικές δραστηριότητες, μετά από μια περίοδο χαμηλού επενδυτικού ενδιαφέροντος και μειωμένης παραγωγής.
Η Κύπρος, με ιδιαίτερα φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα στην ΑΟΖ της, αναμένεται να αναδείξει προκλήσεις όπως η μεταφορά φυσικού αερίου προς ευρωπαϊκές αγορές και η δημιουργία νέων υποδομών εξαγωγής. Η ενεργή συμμετοχή του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF) επιβεβαιώνει τον στρατηγικό ρόλο της περιοχής.
Παράλληλα, η Ελλάδα παρουσιάζει σημαντικά βήματα με τη στήριξη ενεργειακών κολοσσών όπως η ExxonMobil και η Chevron. Πλέον, η προοπτική διαμόρφωσης μιας νέας «Βόρειας Θάλασσας» στην Ανατολική Μεσόγειο αποκτά πραγματική βαρύτητα για το μέλλον των ευρωπαϊκών ορυκτών πόρων.
Αξίζει να σημειωθεί και το πρόσφατο παράδειγμα της Νορβηγίας, που μολονότι δεν ανήκει στην ΕΕ, ενισχύει ξανά τις ενεργειακές της δραστηριότητες, παραμένοντας ο βασικότερος προμηθευτής της Ένωσης μετά την αποχώρηση από το ρωσικό αέριο. Επιπλέον, η ανακοίνωση της Chevron για νέες έρευνες σε ύδατα ανοιχτά της Μάλτας σηματοδοτεί μια σαφή στροφή των διεθνών εταιρειών στη Μεσόγειο ως νέο hotspot της ενέργειας.
Η Κομισιόν δεν έχει θεσπίσει περιορισμούς ούτε χορηγεί κίνητρα για νέες έρευνες υδρογονανθράκων, αφήνοντας τις αποφάσεις στα χέρια των κρατών-μελών. Παρόλα αυτά, η επιδίωξη αυτονομίας, ενόψει του φιλόδοξου στόχου για κατάργηση των ορυκτών καυσίμων έως το 2050, φέρνει νέα διλήμματα και συζητήσεις για τη βιωσιμότητα των επενδύσεων αυτών.
Το αδιαμφισβήτητο επιχείρημα της Αθήνας και της Λευκωσίας είναι πως σε ένα ταρακουνημένο γεωπολιτικά περιβάλλον, με αλλεπάλληλες ενεργειακές κρίσεις, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής αποτελεί μονόδρομο για μείωση της εξάρτησης από τρίτες χώρες και ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου.
