Ο αποπροσανατολισμός της συζήτησης – Πού οδηγεί πραγματικά;
Τις τελευταίες μέρες, η πολιτική συζήτηση έχει πάρει φωτιά, με επίκεντρο την προσπάθεια εξόδου από τα σύνθετα προβλήματα της χώρας. Εκεί που θα περίμενε κανείς να εστιάσουμε στη ριζική αλλαγή πολιτικής, το βάρος πέφτει απλώς στην “ανανέωση” προσώπων. Τα κεντρικά ΜΜΕ κάνουν λόγο ακόμη και για αλλαγή Πρωθυπουργού, παραβλέποντας ότι στη ρίζα βρίσκεται το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και οι πολιτικοί που το στηρίζουν. Όμως, μόνο μια πραγματική αλλαγή στην πολιτική κατεύθυνση μπορεί να αγγίξει τις ανάγκες της κοινωνίας και της παραγωγής – και όχι απλά η εναλλαγή ονομάτων.
Μεγαλώνουν οι ανισότητες – Τα δύο επικίνδυνα σενάρια
Στο φόντο της γεωπολιτικής αναταραχής και της ταχύτατης επιστημονικής προόδου, η “ανανέωση” αποκτά νόημα μόνο εάν συνοδεύεται από βαθύτερες αλλαγές στο παραγωγικό και κοινωνικό υπόβαθρο, καταπολεμώντας τις ανισότητες και αντιστρέφοντας τη φυγή των νέων. Παράλληλα, βασικά κοινωνικά αγαθά όπως η υγεία, η εκπαίδευση και η ασφάλιση συρρικνώνονται λόγω της παραχώρησης σε ιδιώτες, απομακρύνοντας τους πολίτες από το κράτος και ενισχύοντας τους λίγους.
- Μέρος των συστημικών δυνάμεων εξετάζει πλέον σοβαρά την επίσπευση των εκλογών, επικαλούμενο τις επιπτώσεις διεθνών κρίσεων, με στόχο την κατάκτηση αυτοδυναμίας είτε μέσω αιφνιδιαστικών επαναληπτικών εκλογών, είτε με κυβερνήσεις “ειδικού σκοπού” στην περίπτωση που δεν προκύψει πλειοψηφία.
Έτσι θολώνουν τα όρια, μειώνεται το ενδιαφέρον των πολιτών και περιορίζεται το δικαίωμα της επιλογής, προς όφελος ενός συστήματος που επιζητά σταθερότητα μέσα από συγκυβερνήσεις και δοκιμασμένα σενάρια. Αυτό ακυρώνει τη δημοκρατική κατάκτηση της μεταπολίτευσης: την ανοιχτή αντιπαράθεση διαφορετικών πολιτικών προγραμμάτων.
Η μεγάλη πρόκληση των εκλογών – Η ανανέωση που χρειάζεται η Ελλάδα
Σε αυτό το κλίμα, το βάρος πέφτει στις προοδευτικές δυνάμεις: με την αποχή να έχει φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ άνω του 60%, ο μόνος δρόμος για ανατροπή είναι η προβολή μιας ξεκάθαρης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Η αληθινή “ανανέωση” πρέπει να συνοδεύεται από ένα οραματικό, ολοκληρωμένο πρόγραμμα που να απαντά στις ανάγκες της κοινωνίας και της παραγωγής – όχι απλώς στην αλλαγή διαχειριστών. Η στιγμή είναι κρίσιμη: οι πολίτες καλούνται να δώσουν δύναμη σε λύσεις που μπορούν να τερματίσουν τον φαύλο κύκλο των ίδιων πολιτικών και να θέσουν τη χώρα σε νέα τροχιά δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης.
