Με φόντο την ολοένα αυξανόμενη ένταση γύρω από το ενεργειακό ζήτημα στη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε χθες το σχέδιο του Ινστιτούτου του, με στόχο την εξάλειψη της ενεργειακής φτώχειας. Η χρονική στιγμή κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν, καθώς στη Βουλή εξελισσόταν η συζήτηση για τις συμφωνίες της κυβέρνησης με Chevron και HELLENiQ, ενώ οι πολίτες αγωνιούν για το κόστος ενέργειας λόγω των συνεπειών του πολέμου. Ωστόσο, η φράση «αν θέλουμε, μπορούμε να το κάνουμε διαφορετικά. Εμείς έχουμε και τη γνώση και τη βούληση. Θέλουμε, ξέρουμε, μπορούμε», χτύπησε ευαίσθητες χορδές, αφού επανέφερε μνήμες από τη θητεία του στη διακυβέρνηση.
Ιστορικές αναφορές
Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ, Φραγκίσκος Παρασύρης, δεν έχασε την ευκαιρία να επισημάνει πως το κόμμα του, υπό τον Γιάννη Μανιάτη, έθεσε τα θεμέλια για την έρευνα και την εκμετάλλευση της εθνικής ενεργειακής περιουσίας. Αργότερα, διευκρίνισε γιατί το ΠΑΣΟΚ υπερψηφίζει τις συμφωνίες για τα οικόπεδα της Πελοποννήσου, αρνούμενο όμως να στηρίξει εκείνες της Κρήτης, σε μια προσπάθεια να θυμίσει το κυβερνητικό του παρελθόν, όσο μακρινό κι αν μοιάζει πλέον.
Απρόσμενες συναινέσεις
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μίλτος Ζαμπάρας έθεσε κρίσιμα ερωτήματα για το αν η νέα σύμβαση συνεπάγεται παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα έψαξε να βρει πώς συνδέονται οι συμβατικοί όροι με την αυτοπεποίθηση της κυβέρνησης σχετικά με τα εθνικά συμφέροντα. Εντυπωσιακό είναι ότι η τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ παρέπεμψε σε στάση Σαμαρά, κάτι που λίγοι θα περίμεναν ακόμα και στα πιο απίθανα σενάρια.
Παρελθόν και κριτική
Τον δικό του τόνο έδωσε ο Κυριάκος Βελόπουλος, υποστηρίζοντας με θέρμη πως οι μοναδικές σοβαρές επενδύσεις στους υδρογονάνθρακες έγιναν την περίοδο της Επταετίας, με τον Πρίνο, ενώ αργότερα εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στους πολιτικούς αρχηγούς του πρόσφατου παρελθόντος για την κατάσταση της χώρας. Είναι χαρακτηριστικό πως, σε περιόδους εκλογικής πίεσης, δεν διστάζει να αποδίδει εύσημα ακόμα και σε αμφιλεγόμενες ιστορικές περιόδους, διεκδικώντας τους ψήφους των πλέον συντηρητικών πολιτών.
