Κανείς δεν περίμενε αυτές τις αποκαλύψεις για τη 17Ν: Οι μάχες, τα λάθη και οι δολοφονίες που συγκλόνισαν την Ελλάδα - NewsPoint.gr

Επίθεση της 17Ν

Άγνωστα επεισόδια και συνταρακτικές λεπτομέρειες για την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν έρχονται στο φως μέσα από το τρίτο μέρος της σειράς ντοκιμαντέρ «Φάκελος 17N» με τον Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΪ, που μεταδόθηκε τη Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026.

Η δεκαετία του 1990 επιφύλασσε δύο κρίσιμες συγκρούσεις των αρχών με τους τρομοκράτες, μία στα Σεπόλια το 1991 κι άλλη μία στην οδό Ριανκούρ το 1992. Και στις δύο, η αστυνομία έφθασε κοντά στη σύλληψη, όμως η «17Ν» κατάφερε να διαφύγει.

Το πρώτο περιστατικό εκτυλίχθηκε το Νοέμβριο του 1991, όταν η ομάδα της οργάνωσης προσπαθούσε να αρπάξει οχήματα για μελλοντικές επιθέσεις. Η επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. οδήγησε σε αιματηρή ανταλλαγή πυροβολισμών, με τους δράστες να ανοίγουν πυρ και να εκτοξεύουν χειροβομβίδες, ενώ τελικά έφυγαν με ταξί αφήνοντας πίσω δυο αστυνομικούς βαριά τραυματισμένους.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας περιέγραψε στον Αλέξη Παπαχελά τη χαοτική σκηνή, τονίζοντας πως σώθηκαν από καθαρή τύχη: «Το ταξί είχε γίνει κόσκινο από τις σφαίρες. Από θαύμα ξεφύγαμε».

Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1992, η «17Ν» ετοίμαζε νέα δολοφονική ενέργεια. Μια μυστηριώδης πληροφοριοδότρια ειδοποίησε την αστυνομία για τις κινήσεις των τρομοκρατών στη Ριανκούρ. Παρά την κινητοποίηση δεκάδων αστυνομικών για την προστασία δεκάδων δικαστικών, τα μέλη της οργάνωσης εντόπισαν τον αστυνομικό που κατασκόπευε το βαν τους κι εξαφανίστηκαν, αποφεύγοντας τη σύλληψη – μια αποτυχία που χαρακτηρίστηκε ως το «φιάσκο της Ριανκούρ».

Ο ίδιος ο Κουφοντίνας αποκάλυψε ότι, συχνά, τα μέλη της οργάνωσης συναντούσαν αστυνομικούς στο δρόμο αλλά κατάφερναν να περάσουν απαρατήρητοι.

Σε απόρρητα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν, το όνομα του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου ήταν ήδη υπό παρακολούθηση από το 1991 ως ύποπτο για τη «17Ν», χωρίς όμως να εντοπιστεί η τοποθεσία διαμονής του, που εικάζονταν πως ήταν στη Γαλλία με τη συγγενή του.

Το καλοκαίρι του 1992 σημειώθηκε το μοιραίο χτύπημα με το θάνατο του φοιτητή Θάνου Αξαρλιάν. Στόχος της οργάνωσης ήταν ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Παλαιοκρασσάς, όμως η ρουκέτα οδήγησε στην τραγική απώλεια του νεαρού φοιτητή, γεγονός που άλλαξε την αντίληψη της κοινωνίας απέναντι στη 17Ν.

Ακολούθησαν κι άλλες δολοφονίες, όπως αυτή του εφοπλιστή Κώστα Περατικού το 1997. Το 1999, με υπουργό Δημόσιας Τάξης τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, οι πιέσεις εντάθηκαν. Σημαντική ήταν η στιγμή της επίσκεψης του πατέρα του θύματος, Μιχάλη Περατικού, που με οργή ζήτησε εξηγήσεις από τον υπουργό, αλλά και η επίσκεψη του επικεφαλής της CIA, Τζορτζ Τένετ, ο οποίος με σκληρά λόγια απαίτησε άμεση δράση κατά της τρομοκρατίας.

Με τους Ολυμπιακούς Αγώνες να πλησιάζουν, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Στις 8 Ιουνίου 2000, με τη δολοφονία του Βρετανού ταξιάρχου Στίβεν Σόντερς στη λεωφόρο Κηφισίας, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για το οριστικό τέλος της πιο διαβόητης οργάνωσης στην Ελλάδα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You missed